Grandir - N.A.P.

On est passés d’un âge à un autre sans s’en rendre compte

Les problèmes du quotidien, la vie en général qu’on affronte

L'école que j’ai négligé, j’avais pas assez de recul pour penser

Et quand on prend conscience, c’est toujours trop tard qu’on le fait

T’as beau parler, expliquer aux jeunes, ils t’emmerdent

Mais à 30 ans, t’as plus les mêmes repères qu'à 16

Grandir, c’est connaitre la trahison, la jalousies des proches

Si tu passes de la dèche à un franc en poche

On a su rester soudés mais pas sans ruptures

Grandir c’est pouvoir cicatriser les coupures

Penser les plaies d’orgueil, jeter le shit, les feuilles

Quand tes potes dealent, s’injectent la mort circule, cercueil

Ou la zonz comme ultime demeure

Dans les tèces des princes et des princesses meurent

Comme c’est dur de grandir, comment revenir au temps?

Plus rien n’est comme avant

Au fond, on sait tous comment va la vie

Personne l’accepte, c’est ça l’ennui

D’où on vient, on nous a pas appris à grandir

C’est ça la vie, c’est ça notre vie

Tu dois connaître aussi noirs, arabes, premiers de la classe

Sur-diplômés mais trouvent pas de taff

Combien de proches à nous dans la cités sont devenus fous?

A cause de rêves brisés, et quand tu perds chez nous, cousin, tu perds tout

Grandir c’est voir tout ça, envie d’avoir tout ça

Demande toi pourquoi ici on rêve de Merco, de porter coste-La

Jeune fougueux, on finit aigris sans sève

Travaillent à l’usine chaque jour qui se lève

J’aurai pu mieux finir, peut-être mal finir

Quoi qu’il en soit grandir, du désespoir se vêtir

Gamin plein d’illusions, je rêvais de maintenant

Mais je voudrais revenir maintenant que je suis grand

Tout le monde vient pas du Neuhoff

Et même bonhomme avec un travail et des responsabilités

Et une femme, on dit toujours «quand je serais grand»

Comme c’est dur de grandir, comment revenir au temps?

Plus rien n’est comme avant

Au fond, on sait tous comment va la vie

Personne l’accepte, c’est ça l’ennui

D’où on vient, on nous a pas appris à grandir

C’est ça la vie, c’est ça notre vie

On reste unis comme Kool Shen et 4 My Peeps

Malgré les aléas de la vie, je t’explique

Veine coupée, béton prisonnier, grandir en perpétuel décalage avec le reste des

gens

Tu restes avec cette plaie béante qui saigne depuis l’enfance

Juste je te fais découvrir la vie des millions d’enfants immigrés

Je voudrais pas te faire pleurer

Mais constates

Grandir c’est survivre, sans A.P.L qui paie l’appart?

Sans R.M.I, dis moi qui mange?

Dans ma cité, certains nez-bi, qui ça dérange?

Maintenant, maintenant on pose des textes vécus sur un disque majeur

J’aurais tant voulu que Nadir partage notre bonheur

Mustaaf je t’aime re-frè, Karim je t’aime re-frè

Indivisible dans le cœur, on reste unis N.A.P

Avant on avait des rêves, aujourd’hui on les réalise

Grandir c’est se blaser, en l’an de 2000 mon analyse

Comme c’est dur de grandir, comment revenir au temps?

Plus rien n’est comme avant

Au fond, on sait tous comment va la vie

Personne l’accepte, c’est ça l’ennui

D’où on vient, on nous a pas appris à grandir

We gingen van het ene tijdperk naar het andere zonder het te beseffen

Alledaagse problemen, het leven in het algemeen waarmee we worden geconfronteerd

De school die ik verwaarloosde, ik had niet genoeg perspectief om na te denken

En wanneer je je realiseert dat het altijd te laat is om het te doen

Het maakt niet uit hoeveel je praat, leg uit aan jonge mensen, ze irriteren je

Maar op je 30e heb je niet meer dezelfde benchmarks als op je 16e

Groeien is verraad kennen, de jaloezie van familieleden

Als je van kladjes naar een frank in je zak gaat

We wisten hoe we verenigd moesten blijven, maar niet zonder breuken

Opgroeien betekent snijwonden kunnen genezen

Denk aan trotswonden, gooi het onkruid, de bladeren

Als je homies aan het dealen zijn, ga je de dood injecteren, doodskist

Of de zonz als laatste rustplaats

In de hoofden van prinsen en prinsessen sterven

Hoe moeilijk is het om volwassen te worden, hoe ga je terug naar de tijd?

Niets is zoals vroeger

Diep van binnen weten we allemaal hoe het leven is

Niemand accepteert het, dat is het probleem

Waar we vandaan komen, is ons niet geleerd hoe we moeten groeien

Dit is het leven, dit is ons leven

Je kent vast ook zwarten, Arabieren, de beste van de klas

Overgeschoold maar geen werk vinden

Hoeveel familieleden van ons in de landgoederen zijn gek geworden?

Door verbrijzelde dromen, en als je bij ons thuis verliest, neef, verlies je alles

Opgroeien is dat allemaal zien, dat allemaal willen hebben

Vraag jezelf af waarom we hier dromen van Merco, van het dragen van coste-La

Jong vurig, we eindigen verbitterd zonder sap

Werk elke dag in de fabriek die aanbreekt

Ik had beter kunnen eindigen, misschien slecht geëindigd

Hoe dan ook, word volwassen, wanhoop, kleed je aan

Kind vol illusies, waar ik nu van droomde

Maar ik wil terugkomen nu ik ouder ben

Niet iedereen komt uit de Neuhoff

En zelfs een man met een baan en verantwoordelijkheden

En een vrouw, we zeggen altijd "als ik groot ben"

Hoe moeilijk is het om volwassen te worden, hoe ga je terug naar de tijd?

Niets is zoals vroeger

Diep van binnen weten we allemaal hoe het leven is

Niemand accepteert het, dat is het probleem

Waar we vandaan komen, is ons niet geleerd hoe we moeten groeien

Dit is het leven, dit is ons leven

We blijven bij elkaar zoals Kool Shen en 4 My Peeps

Ondanks de grillen van het leven, leg ik het je uit

Doorgesneden ader, gevangene beton, groeiend in voortdurende discrepantie met de rest van de

mensen

Je blijft achter met deze gapende wond die al sinds je kindertijd bloedt

Ik laat je gewoon de levens zien van miljoenen immigrantenkinderen

Ik wil je niet aan het huilen maken

Maar let op

Groeien is overleven, wie betaalt het appartement zonder A.P.L?

Zonder R.M.I, vertel me wie er eet?

In mijn stad, wat bi-neuzen, wat maakt het uit?

Nu, nu leggen we geleefde teksten op een grote plaat

Ik had graag gezien dat Nadir ons geluk had gedeeld

Mustaaf ik hou weer van je, Karim ik hou weer van je

Ondeelbaar in het hart, we blijven verenigd N.A.P

Vroeger hadden we dromen, nu maken we ze waar

Opgroeien is vervelen, anno 2000 mijn analyse

Hoe moeilijk is het om volwassen te worden, hoe ga je terug naar de tijd?

Niets is zoals vroeger

Diep van binnen weten we allemaal hoe het leven is

Niemand accepteert het, dat is het probleem

Waar we vandaan komen, is ons niet geleerd hoe we moeten groeien