Al-Malik - Murmur

Al-Malik, horrid king besmeared with blood.

Of human sacrifice and parents' tears.

Though, for the noise of drums and timbrels loud.

Their children’s cries unheard that passed through fire.

To his grim idols.

Him the ammonite.

His temple right against the temple of God.

Moloch!

Solitude!

Filth!

Incomprehensible prison whose mind is pure machinery

And whose fate is a cloud of sexless hydrogen.

Slips into the brazier.

To pass between flame and flame.

Rendering infants immortal through purification.

Al-Malik, afschuwelijke koning besmeurd met bloed.

Van mensenoffers en tranen van ouders.

Hoewel, vanwege het lawaai van drums en trommels luid.

Het ongehoorde gehuil van hun kinderen dat door het vuur ging.

Aan zijn grimmige idolen.

Hij de ammoniet.

Zijn tempel precies tegen de tempel van God aan.

Moloch!

Eenzaamheid!

Vuiligheid!

Onbegrijpelijke gevangenis waarvan de geest pure machine is

En wiens lot een wolk van geslachtloze waterstof is.

Glijdt in de komfoor.

Tussen vlam en vlam passeren.

Baby's onsterfelijk maken door middel van zuivering.