Tunnels - MS MR

Tunnels, when lights fade, will come alive

Dodge the beasts, evade the pain

Warm-bodied machines that don’t want you to stay

I think I’m breaking down again

Remember to forget what was left behind

Avoid their eyes, get lost in the weight

Until it all evaporates

Silence in motion on this quiet tread

Searching for links that don’t lead to the end

A slave to the pulse, it’s sink or swim

And I think I’ve dug myself in too deep again

We creep and glide, they stand forever tall as we ride

Brush shoulders with walls, underneath them all

A fated unease and half-hearted cries

Tied to your fate, bound to the lines

We dip and left in unstable air, a hole in my gut

Lead in my legs, dust from the tracks still choke this call

Silence in motion on this quiet tread

Searching for links that don’t lead to the end

A slave to the pulse, it’s sink or swim

And I think I’ve dug myself in too deep again

We creep and glide, they stand forever tall as we ride

Brush shoulders with walls, underneath them all

All these voices, they hide in white noise

I’m not the same person I left behind

A slave to the pulse, it’s sink or swim

And I think I’ve dug myself in too deep again

We creep and glide, they stand forever tall as we ride

Brush shoulders with walls, underneath them all

Tunnels, wanneer de lichten vervagen, zullen tot leven komen

Ontwijk de beesten, ontwijk de pijn

Warme machines die niet willen dat je blijft

Ik denk dat ik weer instort

Vergeet niet te vergeten wat er is achtergelaten

Vermijd hun ogen, verdwaal in het gewicht

Tot het allemaal verdampt

Stilte in beweging op deze stille trap

Zoeken naar links die niet naar het einde leiden

Een slaaf van de hartslag, het is zinken of zwemmen

En ik denk dat ik mezelf weer te diep heb ingegraven

We kruipen en glijden, ze staan ​​altijd hoog als we rijden

Borstel schouders met muren, eronder allemaal

Een noodlottig onbehagen en halfslachtige kreten

Gebonden aan je lot, gebonden aan de regels

We dompelen en vertrokken in onstabiele lucht, een gat in mijn darmen

Lood in mijn benen, stof van de sporen verstikt deze oproep nog steeds

Stilte in beweging op deze stille trap

Zoeken naar links die niet naar het einde leiden

Een slaaf van de hartslag, het is zinken of zwemmen

En ik denk dat ik mezelf weer te diep heb ingegraven

We kruipen en glijden, ze staan ​​altijd hoog als we rijden

Borstel schouders met muren, eronder allemaal

Al deze stemmen, ze verbergen zich in witte ruis

Ik ben niet dezelfde persoon die ik achterliet

Een slaaf van de hartslag, het is zinken of zwemmen

En ik denk dat ik mezelf weer te diep heb ingegraven

We kruipen en glijden, ze staan ​​altijd hoog als we rijden

Borstel schouders met muren, eronder allemaal