Cruel - MS MR

Fresh starts from burnt ends

My body can’t stand strong, to reminisce is to give in

A hand in the present, a foot in the past

A thirst to move forward, but your demons keep holding us back

Melt away, become estranged

Waiting on a sign, a reason to remain

By your side, by your side

And I know that I can’t hide behind words

Are you just being cruel to be cruel?

Blue was the color I thought I knew

But every kiss hits like a bullet, it pierces through

Sorrow like the lines on your palm, I stood by as it grew

Whispers in the attic

A green glow spills and colors this place

One step closer to the edge, nowhere feels safe

The mechanics of disdain will only fail you

And I know that I can’t hide behind words

Are you just being cruel to be cruel?

Blue was the color I thought I knew

But every kiss hits like a bullet, it pierces through

Sorrow like the lines on your palm, I stood by as it grew

Crises of faith, I won’t hide in the folds

Scratch at the walls to get to the core

Comes as you were, as I want you to be

Fire to the fall to get to the core

And I know that I can’t hide behind words

Are you just being cruel to be cruel?

Blue was the color I thought I knew

But every kiss hits like a bullet, it pierces through

Sorrow like the lines on your palm, I stood by as it grew

Frisse start van verbrande uiteinden

Mijn lichaam kan niet sterk staan, herinneringen ophalen is toegeven

Een hand in het heden, een voet in het verleden

Een dorst om vooruit te gaan, maar je demonen houden ons tegen

Wegsmelten, vervreemd raken

Wachten op een teken, een reden om te blijven

Aan uw zijde, aan uw zijde

En ik weet dat ik me niet achter woorden kan verschuilen

Ben je gewoon wreed om wreed te zijn?

Blauw was de kleur die ik dacht te kennen

Maar elke kus raakt als een kogel, hij dringt door

Verdriet als de lijnen op je handpalm, ik stond erbij terwijl het groeide

Gefluister op zolder

Een groene gloed vloeit en kleurt deze plek

Een stap dichter bij de rand, nergens voelt veilig

De mechanica van minachting zal je alleen maar teleurstellen

En ik weet dat ik me niet achter woorden kan verschuilen

Ben je gewoon wreed om wreed te zijn?

Blauw was de kleur die ik dacht te kennen

Maar elke kus raakt als een kogel, hij dringt door

Verdriet als de lijnen op je handpalm, ik stond erbij terwijl het groeide

Geloofscrisissen, ik zal me niet verstoppen in de plooien

Kras op de muren om tot de kern te komen

Komt zoals je was, zoals ik wil dat je bent

Vuur tot de herfst om tot de kern te komen

En ik weet dat ik me niet achter woorden kan verschuilen

Ben je gewoon wreed om wreed te zijn?

Blauw was de kleur die ik dacht te kennen

Maar elke kus raakt als een kogel, hij dringt door

Verdriet als de lijnen op je handpalm, ik stond erbij terwijl het groeide