Sierść - Mrozu

Gotuję się jak wulkan

Głęboko we mnie ryczy lew

Którego miejska dżungla

Zwabia do tych samych miejsc

Śladami nocy szukam

I Ty pewnie tropisz mnie

Dzieli nas sekunda

By poniósł naturalny zew

W ogień, czy widzisz go w sobie

Wróć do źródła

Mieszka bowiem tam prawda o Tobie

Ślad po pazurach

Sierść!

Wybudzony dziki zwierz

W kosmatej głowie

Myśli jak Cię mieć

Zjeść!

Widzę, że chciałabyś też

Ale samymi oczami nie najemy się

Schowany gdzieś w instynktach

Spokoju nie da wilczy głód

Wpadamy w jego sidła

Bo trafia w nasz czuły punkt

Stajemy cali w iskrach

Rytualny taniec trwa

Jak u plemion Indian

Jedyne, co łączy nas

To ogień, co we mnie i w Tobie

Echo źródła

To my, potomkowie

Drapieżni w sobie

Pierwotna dusza

Sierść!

Wybudzony dziki zwierz

W kosmatej głowie

Myśli jak Cię mieć

Zjeść!

Widzę, że chciałabyś też

Ale samymi oczami nie najemy się

Ik kook als een vulkaan

Een leeuw brult diep in mij

Wiens stadsjungle

Het lokt je naar dezelfde plaatsen

Ik zoek naar de sporen van de nacht

En je volgt me waarschijnlijk

We zijn gescheiden door een seconde

Om hem een ​​natuurlijke roep te laten geven

In het vuur, zie je het in jezelf?

Keer terug naar de bron

De waarheid over jou leeft daar

Klauwsporen

Haar!

Ontwaakt wild dier

In een ruig hoofd

Denkt hoe hij jou moet hebben

Eten!

Ik zie dat jij dat ook zou willen

Maar we kunnen onszelf niet vullen met alleen ogen

Ergens verborgen in je instinct

Verhongerde honger geeft geen vrede

We vallen in zijn strikken

Omdat het ons pijnpunt raakt

We staan ​​in vonken

De rituele dans gaat door

Zoals de indianenstammen

Het enige dat ons verbindt

Het is vuur in mij en in jou

Bron echo

Het zijn wij afstammelingen

Roofzuchtig op zich

Oorspronkelijke ziel

Haar!

Ontwaakt wild dier

In een ruig hoofd

Denkt hoe hij jou moet hebben

Eten!

Ik zie dat jij dat ook zou willen

Maar we kunnen onszelf niet vullen met alleen ogen