Fag - Mr. Strange

It’s not the definition that hurts

It’s the intent

I know what you meant

A word meant to wound

I may not be human, in your eyes

But believe me, we both cry

But if you’re unwilling to even try

It’s no fucking surprise you can’t empathise

Do you beat me to see if we’re all the same inside?

Are you beating the faggot in you, and hoping it dies?

You won’t look so satisfied

When the smile on your face breaks

You’ve got me cornered and you’re throwing the stones

I’m shaking, hunched foetal, pleading ‘Leave me alone!'

Spitting words out like poison, and hoping they hurt

You’re no better than me, come down in the dirt

I’m not sorry if what I am makes you sick

Jesus wept, suck the devil’s dick

You laugh because you don’t know what it’s like

Or how blood mixed with tears tastes

You have no claim on my life

Or how to use it

You don’t know what it’s like

I wouldn’t choose it

Beaten down with my face in the floor

I can’t take it anymore

You give me your hatred and violence

So much for the milk of human kindness

You get what you give and we’ll give it back to you

If you can give it you can take it, too

Soon the world will be ours

We’ll leave them in the past

We’ll run the show

Just hang on and don’t let go

You’re strong, you know

Weeds die and seeds grow…

(You born in self

There’s a revolting piece of casuistry that sometimes often on this planet

Yeah, we hate the sinner

Maybe we love the sinner

He’s not being condemned for what he does, he’s be condemned for what he is

Your child, maybe even your not, you’re a faggot

And you can’t join our church any

This, is this raceful, it’s inhuman

It’s obsceen

And it comes from a clutch of this hystericall, sinister vergence

Who already betrayed their charge in the children

Of their own)

Het is niet de definitie die pijn doet

Het is de bedoeling

Ik weet wat je bedoelde

Een woord bedoeld om te verwonden

In jouw ogen ben ik misschien geen mens

Maar geloof me, we huilen allebei

Maar als je het niet eens wilt proberen

Het is geen verrassing dat je je niet kunt inleven

Versla je me om te zien of we van binnen allemaal hetzelfde zijn?

Versla je de flikker in je en hoop je dat hij sterft?

Je zult er niet zo tevreden uitzien

Wanneer de glimlach op je gezicht breekt

Je hebt me in het nauw gedreven en je gooit de stenen

Ik beef, voorovergebogen foetaal, smekend 'Laat me met rust!'

Woorden uitspugen als vergif, en hopen dat ze pijn doen

Je bent niet beter dan ik, kom naar beneden in het vuil

Het spijt me niet als wat ik ben je ziek maakt

Jezus huilde, zuig de duivels lul

Je lacht omdat je niet weet hoe het is

Of hoe bloed vermengd met tranen smaakt

Je hebt geen aanspraak op mijn leven

Of hoe je het gebruikt?

Je weet niet hoe het is

Ik zou het niet kiezen

Neergeslagen met mijn gezicht in de vloer

Ik kan er niet meer tegen

Je geeft me je haat en geweld

Tot zover de melk van menselijke vriendelijkheid

Je krijgt wat je geeft en wij geven het terug aan jou

Als je het kunt geven, kun je het ook nemen

Binnenkort is de wereld van ons

We laten ze in het verleden

Wij runnen de show

Gewoon volhouden en niet loslaten

Je bent sterk, weet je

Onkruid sterft af en zaden groeien...

(Je bent in jezelf geboren)

Er is een walgelijk stuk casuïstiek dat soms vaak op deze planeet voorkomt

Ja, we haten de zondaar

Misschien houden we van de zondaar

Hij wordt niet veroordeeld voor wat hij doet, hij wordt veroordeeld voor wat hij is

Je kind, misschien zelfs jij niet, je bent een flikker

En je kunt geen lid worden van onze kerk

Dit, dit is racen, het is onmenselijk

Het is obsceen

En het komt voort uit een koppeling van deze hysterische, sinistere vergentie

Die hun opdracht al hebben verraden bij de kinderen?

Van hunzelf)