Nemesis - Mortuus

You are prophets of your own demise;

As the vastness of hell is expanding in every direction

And you follow it with empty hearts, leaving naught unexplored

Even against your pretended will

And lo!

your child-hood fear is the redeemer of the present!

The pulse of death is indifferent to all

Inhuman, faceless, relentless

And you seek freedom therin

In a self-imagined importance

Kneeling with heads bowed to infertile soil

Still you chose to bathe in the excrements of history

In the simplicity of hunger, sleep and pro-creation

In blindness you deemed Satan comprehensible —

Still you can not even see the smallest grain of sand,

In this desert of otherworldly misgrowth

Where we erase our names from the book of life

And let our voices fade into nothingness

For what could ever be more beautiful

Than the abandonment of it all —

In a self-chosen bestial madness?

You have known it, but stood in denial of your most vile desires!

The construction of the «I» becomes laughable

This hunger transcends every human impulse

A ray of light in another world raises a shadow in ours

And what difference does wisdom or folly make

When not even one language is discernible in Babel?

A multitude of voices

Angelic, demonic, human, and the silent ones

Unbidden you stand against in the terrible mess of sound

U bent profeten van uw eigen ondergang;

Terwijl de uitgestrektheid van de hel zich in alle richtingen uitbreidt,

En je volgt het met lege harten en laat niets onontgonnen achter

Zelfs tegen je vermeende wil in

En zie!

je kinderangst is de verlosser van het heden!

De polsslag van de dood is onverschillig voor iedereen

Onmenselijk, gezichtsloos, meedogenloos

En je zoekt daar vrijheid

In een zelfverbeelde belangrijkheid

Knielend met hoofden gebogen naar onvruchtbare grond

Toch koos je ervoor om te baden in de uitwerpselen van de geschiedenis

In de eenvoud van honger, slaap en pro-creatie

In blindheid achtte je Satan begrijpelijk -

Toch zie je niet eens de kleinste zandkorrel,

In deze woestijn van buitenaardse misgroei

Waar we onze namen uit het boek des levens wissen

En laat onze stemmen in het niets verdwijnen

Voor wat ooit mooier zou kunnen zijn

Dan het opgeven van alles -

In een zelfgekozen beestachtige waanzin?

Je hebt het geweten, maar stond in de ontkenning van je meest verachtelijke verlangens!

De constructie van het «ik» wordt lachwekkend

Deze honger overstijgt elke menselijke impuls

Een lichtstraal in een andere wereld werpt een schaduw op in de onze

En wat maakt wijsheid of dwaasheid uit?

Wanneer is er in Babel niet eens een taal te onderscheiden?

Een veelheid aan stemmen

Engelachtig, demonisch, menselijk en de stille

Ongevraagd sta je tegenover in de verschrikkelijke puinhoop van geluid