Astral Pandemonium - Mortuus

Past deeds linger in the astral Darkness

Through the tunnel connecting Luna to earth

Woe unto me, for there is an old incarnation present here

Compelled to remain somewhere inbetween — and —

Seven hells that are mine

Where past and present melt to one

The price of murder paid through ages and ages

…in this fusion of life and death

The gathered decay of past lives…

Somehow present in the very moment

Has darkened my inner sight

And the self transforms into an open grave

Cuts that go deeper than flesh

Pitch-black blood flowing forth from a re-opened wound

Perpetuated in a flood of waters unreal

I can not breathe in thee, incarnated human…

Slave to the temptations of the lower mind

That is the key that has brought upon me this dead mind-ghost

And he was me…

Breathing through shells of perdition

This life I now live, is rather a lack of living:

It is a continous dying, if with You I do not make my living

Listen, my God, to what I say: I do not want this life of mine:

For I die because I do not die

San Juan DE LA Cruz: not living in myself I live, line 11−17

I can not breathe in thee, incarnated human…

The bleak presence of an old murder… remains a key of torture

The irony of Osiris, turning Samsaras wheel to my disfortune

Why, why was a spirit this old incarnated

Along such a depraved personality?

Daden uit het verleden blijven hangen in de astrale duisternis

Door de tunnel die Luna met de aarde verbindt

Wee mij, want hier is een oude incarnatie aanwezig

Gedwongen ergens tussenin te blijven — en —

Zeven hellen die van mij zijn

Waar verleden en heden samensmelten tot één

De prijs van moord die door de eeuwen heen is betaald

…in deze versmelting van leven en dood

Het verzamelde verval van vorige levens...

Op de een of andere manier aanwezig in het moment

Heeft mijn innerlijk zicht verduisterd

En het zelf verandert in een open graf

Sneden die dieper gaan dan vlees

Pikzwart bloed dat uit een opnieuw geopende wond stroomt

Voortgezet in een vloed van wateren onwerkelijk

Ik kan je niet inademen, geïncarneerde mens...

Slaaf van de verleidingen van de lagere geest

Dat is de sleutel die deze dode geestesgeest over mij heeft gebracht

En hij was ik...

Ademen door de schelpen van verderf

Dit leven dat ik nu leef, is eerder een gebrek aan leven:

Het is een voortdurend sterven, als ik met U niet in mijn levensonderhoud kan voorzien

Luister, mijn God, naar wat ik zeg: ik wil dit leven van mij niet:

Want ik sterf omdat ik niet sterf

San Juan DE LA Cruz: ik woon niet in mezelf, ik woon, regel 11−17

Ik kan je niet inademen, geïncarneerde mens...

De sombere aanwezigheid van een oude moord... blijft een sleutel tot marteling

De ironie van Osiris, het wiel van Samsara draaien tot mijn ongeluk

Waarom, waarom was een geest zo oud geïncarneerd?

Samen met zo'n verdorven persoonlijkheid?