You'd Rather Be Blind - Morphium

All these memories in my mind

They come apart, they come undone

All these memories in my mind are part of a puzzle

All these memories in my mind

They come apart, they come undone

All these memories in my mind.

A puzzle I can’t solve my life

Everything in my head has burnt away scattered like dust

I’m no more than the lifeless parts of a corpse

I’m no more than a corps smothered by its own thoughts

All these memories in my mind

They come apart, they come undone

All these memories in my mind are part of a puzzle

Everything in my head has burnt away scattered like dust

I’m no more than the lifeless parts of a corpse

I’m no more than a corps smothered by its own thoughts

Since my mind infested my body

I see this world as a gas chamber

If you saw what I see through my eyes

You would rather be blind

Look

I can’t nail more martyrs to

This thriving cross that I convey

I nourish the illusion

Of those who ruin mine

I can´t

I’m no more than the lifeless parts of a corpse

I’m no more than a corps smothered by its own thoughts

Al deze herinneringen in mijn gedachten

Ze vallen uit elkaar, ze komen los

Al deze herinneringen in mijn hoofd maken deel uit van een puzzel

Al deze herinneringen in mijn gedachten

Ze vallen uit elkaar, ze komen los

Al deze herinneringen in mijn gedachten.

Een puzzel die ik in mijn leven niet kan oplossen

Alles in mijn hoofd is weggebrand, verstrooid als stof

Ik ben niet meer dan de levenloze delen van een lijk

Ik ben niet meer dan een korps gesmoord door zijn eigen gedachten

Al deze herinneringen in mijn gedachten

Ze vallen uit elkaar, ze komen los

Al deze herinneringen in mijn hoofd maken deel uit van een puzzel

Alles in mijn hoofd is weggebrand, verstrooid als stof

Ik ben niet meer dan de levenloze delen van een lijk

Ik ben niet meer dan een korps gesmoord door zijn eigen gedachten

Sinds mijn geest mijn lichaam teisterde

Ik zie deze wereld als een gaskamer

Als je zag wat ik door mijn ogen zie

Je bent liever blind

Kijken

Ik kan niet meer martelaren aan nagelen

Dit bloeiende kruis dat ik overbreng

Ik voed de illusie

Van degenen die de mijne verpesten

ik kan niet

Ik ben niet meer dan de levenloze delen van een lijk

Ik ben niet meer dan een korps gesmoord door zijn eigen gedachten