Towards A Dark Sky - Morbus Chron

Towards a dark sky

Soaring through gas formations

Of orgasmic astral sensations

In a world so sublime

Where flesh seldom tread

We’re sharing a starlit bed

Above the trenches of reality

Our soul intertwine

Being lost in time

Within this womb now flow the essence to a greater thought

And though I’ll prosper soon, I need to shrink all mass into a dot

Even the smallest grain could block the rays of Ra to reach my skin

My atoms scream, they beg to realise what must begin

Spawning now is the splendour of a different kind

Witness how the blueprints for life are redefined

Naar een donkere hemel

Vliegen door gasformaties

Van orgastische astrale sensaties

In een wereld zo subliem

Waar vlees zelden betreedt

We delen een bed met sterrenhemel

Boven de loopgraven van de realiteit

Onze ziel is met elkaar verweven

Verdwaald zijn in de tijd

In deze baarmoeder stroomt nu de essentie naar een grotere gedachte

En hoewel ik snel voorspoedig zal zijn, moet ik alle massa in een punt verkleinen

Zelfs de kleinste korrel kan de stralen van Ra blokkeren om mijn huid te bereiken

Mijn atomen schreeuwen, ze smeken om te beseffen wat moet beginnen

Nu paaien is de pracht van een ander soort

Zie hoe de blauwdrukken voor het leven opnieuw worden gedefinieerd