Deadnest -

Violent thoughts permeate the air

On a flooded vessel beyond repair

I’m plagued by silent fights and vindictive stares

Dreaming of a place anywhere but here

Lost in despair

Forever altered I’m sinking into

The wretched abyss that was once my home

But what can I do?

Keep drowning it out

The stifled voices of reason

Are barely audible

Our bodies covered in lesions

Am I responsible?

Poison myself pass the time

Feeding toxic habits to ease my mind

I’m bleeding from the inside, but out of sight

Screaming into the night for answers why

Living a lie

Forever altered I’m sinking into

The wretched abyss that was once my home

But what can I do?

Keep drowning it out

Choke on the lies of the chosen one

Or sever the ties that are bound by blood

The lines are blurred (search for direction)

The mind is lost to indecision

Imprisoned, a vision

That faded into nothingness

The lines are blurred (sift through the wreckage)

The mind is lost to indecision

Imprisoned, a vision

That faded into nothingness

Another day

Another sense to dull

Can’t run away

A path I’m meant to crawl

Forever altered I’m sinking into

The wretched abyss that was once my home

But what can I do?

Keep drowning it out

We’ll carry onward

Ignoring the wounds

Inflicted by instruments of our own

Denial consumes

It’s breaking me down

The stifled voices of reason

Are barely audible

Our bodies covered in lesions

And I am responsible

Gewelddadige gedachten doordringen de lucht

Op een onherstelbaar ondergelopen schip

Ik word geplaagd door stille gevechten en wraakzuchtige blikken

Overal dromen van een plek, behalve hier

Verloren in wanhoop

Voor altijd veranderd waar ik in verzink

De ellendige afgrond die ooit mijn thuis was

Maar wat kan ik doen?

Blijf het verdrinken

De gesmoorde stemmen van de rede

zijn nauwelijks hoorbaar

Onze lichamen bedekt met laesies

Ben ik verantwoordelijk?

Vergif mezelf de tijd doden

Het voeden van giftige gewoonten om mijn geest te kalmeren

Ik bloed van binnenuit, maar uit het zicht

Schreeuwend in de nacht voor antwoorden waarom

Een leugen leven

Voor altijd veranderd waar ik in verzink

De ellendige afgrond die ooit mijn thuis was

Maar wat kan ik doen?

Blijf het verdrinken

Stik in de leugens van de uitverkorene

Of verbreek de banden die door bloed zijn verbonden

De lijnen zijn wazig (zoek naar richting)

De geest is verloren aan besluiteloosheid

Gevangen, een visioen

Dat vervaagde in het niets

De lijnen zijn wazig (zeven door het wrak)

De geest is verloren aan besluiteloosheid

Gevangen, een visioen

Dat vervaagde in het niets

Een andere dag

Nog een gevoel om saai te worden

Kan niet wegrennen

Een pad dat ik moet bewandelen

Voor altijd veranderd waar ik in verzink

De ellendige afgrond die ooit mijn thuis was

Maar wat kan ik doen?

Blijf het verdrinken

We gaan door

De wonden negeren

Toegebracht door onze eigen instrumenten

Ontkenning verbruikt

Het maakt me kapot

De gesmoorde stemmen van de rede

zijn nauwelijks hoorbaar

Onze lichamen bedekt met laesies

En ik ben verantwoordelijk