Desolation - Monolith

Broken, I kneel beneath your judgment.

Hopeless, I bow before your throne.

These chains bind me to my fate in death.

Remember not my sins, the failings of my youth,

I will relinquish all unto your cleansing flame.

I plead for sacrifice,

my strength is not enough,

I cannot hope to pass the measure of your rule.

All of my foolish wisdom,

this veil of pride I wear,

will be set ablaze on the altar of your wrath,

Forgive me for these thoughts,

my own self-righteousness,

I cannot bring myself to look upon your face.

I bleed in vain for you, my blood cannot atone

for my transgressions against your word.

Gebroken, ik kniel onder uw oordeel.

Hopeloos buig ik voor uw troon.

Deze kettingen binden me aan mijn lot in de dood.

Denk niet aan mijn zonden, de tekortkomingen van mijn jeugd,

Ik zal alles overgeven aan uw reinigende vlam.

Ik pleit voor opoffering,

mijn kracht is niet genoeg,

Ik kan niet hopen dat ik de maatstaf van uw regel zal halen.

Al mijn dwaze wijsheid,

deze sluier van trots die ik draag,

zal in brand worden gestoken op het altaar van uw toorn,

Vergeef me voor deze gedachten,

mijn eigen zelfingenomenheid,

Ik kan mezelf er niet toe brengen om naar je gezicht te kijken.

Ik bloed tevergeefs voor je, mijn bloed kan niet verzoenen

voor mijn overtredingen tegen uw woord.