Vogelnest - Molly

He was a child partly lost

Within his urge to go far

Within his dreams and his hopes and his sins and her heart

And he was a child completely

Lost within breathtakingly

Pretty subjects caught in nets kept like pets in his heart

But now this old child’s on his way

To fall out his nest any day

But his urges run blind with his duties in sight and he moans

Take me home

Mother take me home were I belong

To when and all I ever have held on

Take me home

Take me home

Take me home

Home were I belong

Hij was een kind dat gedeeltelijk verloren was

Binnen zijn drang om ver te gaan

In zijn dromen en zijn hoop en zijn zonden en haar hart

En hij was volledig een kind

Adembenemend verloren

Mooie onderwerpen gevangen in netten gehouden als huisdieren in zijn hart

Maar nu is dit oude kind onderweg

Om elke dag uit zijn nest te vallen

Maar zijn driften worden blind met zijn taken in zicht en hij kreunt

Breng me naar huis

Moeder brengt me naar huis waar ik thuishoor

Tot wanneer en alles wat ik ooit heb volgehouden

Breng me naar huis

Breng me naar huis

Breng me naar huis

Thuis waar ik thuishoor