Runnin' Just in Case - Miranda Lambert

There’s trouble where I’m going

But I’m gonna go there anyway

I hate Sunday mornings

Cause they always seem to start this way

I’m looking for a lighter

I already bought the cigarettes

Guess I picked me up a habit

On my way out of Lafayette

Eastbound and Down

I turn it up 'cause that’s sure how I feel

My mind is racing through the pines

My hands are shaky on the steering wheel

I’m going north on 59 but I know good and well

I’m headed south

'Cause me and Birmingham

Don’t have a history of working out

What I lost in Louisiana

I found back in Alabama

But nobody ever taught me how to stay

It ain’t love that I’m chasing

But I’m running just in case

I ain’t unpacked my suitcase

Since the day that I turned twenty one

It’s been a long ten years since then

It’s getting kinda cumbersome

The first one and the last one

And the one that’s got my name in ink

The smoker and the fighter

And the one in every song I sing

What I lost in Lubbock, Texas

I looked for in all the rest

But I guess no one ever taught me how to stay

It ain’t love that I’m chasing

But I’m running just in case

I carry them around with me

I don’t mind having scars

Happiness ain’t prison

But there’s freedom in a broken heart

Er zijn problemen waar ik heen ga

Maar ik ga er toch heen

Ik haat zondagochtenden

Omdat ze altijd zo lijken te beginnen

Ik ben op zoek naar een aansteker

Ik heb de sigaretten al gekocht

Ik denk dat ik een gewoonte voor me heb opgepikt

Op weg uit Lafayette

Oostwaards en naar beneden

Ik zet het hoger, want dat is zeker hoe ik me voel

Mijn geest racet door de dennen

Mijn handen trillen aan het stuur

Ik ga naar het noorden op 59 maar ik weet goed en wel

Ik ga naar het zuiden

Omdat ik en Birmingham

Heb je geen geschiedenis van sporten?

Wat ik verloor in Louisiana

Ik heb teruggevonden in Alabama

Maar niemand heeft me ooit geleerd hoe ik moet blijven

Het is geen liefde die ik najaag

Maar ik ren voor het geval dat

Ik heb mijn koffer niet uitgepakt

Sinds de dag dat ik eenentwintig werd

Het is een lange tien jaar geleden sindsdien

Het wordt een beetje omslachtig

De eerste en de laatste

En degene met mijn naam in inkt

De roker en de vechter

En die in elk nummer dat ik zing

Wat ik verloor in Lubbock, Texas

Ik zocht in al de rest

Maar ik denk dat niemand me ooit heeft geleerd hoe ik moet blijven

Het is geen liefde die ik najaag

Maar ik ren voor het geval dat

Ik draag ze bij me

Ik vind het niet erg om littekens te hebben

Geluk is geen gevangenis

Maar er is vrijheid in een gebroken hart