Гармония -

Пыльные окна, серые стены, гармония в венах.

Музыка стихла, встала во тьме на колени…

Вечер уходит, его не вернуть.

Утро не скоро.

В горле узлом затаилась тревога.

Небо задернув, струны натягивал строго,

Пробуя песней закончить свой путь,

Умирая, закончить свой путь…

Умирая, закончить свой путь…

Прячутся тени, черные тени, за серые стены,

Скрытые дымом, неразличимые двери

Снова откроют и тихо зайдут.

Волосы вспомнят

Танцы с ветрами на склонах курганов,

Нитью мелодий наспех зашитые раны.

Не ожидал, что закончишь свой путь,

Умирая, закончишь свой путь

Умирая, закончишь свой путь…

Stoffige ramen, grijze muren, harmonie in de aderen.

De muziek verstomde, knielde in de duisternis...

De avond gaat weg, hij kan niet meer terug.

De ochtend is niet snel.

Angst loerde in haar keel.

Nadat hij de lucht had gesloten, trok hij streng aan de touwtjes,

Je reis proberen te beëindigen met een lied,

Sterf, maak je reis af...

Sterf, maak je reis af...

Schaduwen verbergen, zwarte schaduwen, achter grijze muren,

Verborgen in rook, niet te onderscheiden deuren

Ze gaan weer open en komen rustig binnen.

Haar zal zich herinneren

Dansen met de wind op de hellingen van heuvels,

Een draad van melodieën hechtte haastig wonden.

Had niet verwacht dat je je reis zou beëindigen

Sterven zal je reis beëindigen

Als je sterft, eindig je...