The Statue - Mindgames

Find the stone.

Simplicity within the forms of nature,

contains the creature.

Will soon reveal,

By means of hands

that found the way to shatter,

to control the matter.

They breathe life

into a work that tries to tell the story.

Awaken the mystery.

See him stand tall.

Representative of a man, or an ideology,

or a fact in history.

Moving towards the place they can admire pride and vanity.

Somewhere in the middle of the market place.

Surrounded by pigeons through all seasons he is standing there,

as a moment frozen in time and space

most people passing by that gentle piece of rock,

will never have a clue of what he did, or who he was,

Another year, another month, another day

They’ve all been coming to see the man himself.

Studied the creature in his former life and days.

Nothing more than knowledge upon a dusty shelf.

They all seem to try to touch the past,

but the memory is of stone.

And he’s all alone,

Find yourself,

within the memory of your own creation,

stone incarnation.

Your life will pass,

and so will people who preserve traditions,

stick to convictions.

For many years,

we hold on to a certain faith in values,

embodied by statues.

All of this will last

until the icons all retire.

The ideals we pursued,

seemed a fragment of the truth.

Breaking out,

out of the pose you stand in.

Moving on,

to places you’ve never been.

And when you awake from your granite sleep,

your body is aching from head to toe.

Fought down,

your anger for many years.

Fight back,

making your right prevail.

Show all of the things that you feel inside.

You’re static no more, you don’t need to hide.

Take part,

in social activities.

Talk about,

things they’re concerned about.

'Cause to know those who live in your neighborhood,

You just need to become the one you’re talking to.

The moment has come to turn stone into flesh.

Spectators around me are caught by surprise.

You know who I am.

That’s what you believe.

But things they’ve been telling you may well deceive.

For five-hundred years I’ve been doing this job.

Lack of variety made me resign.

I made up my mind.

I go my own way.

No-one on earth can persuade me to stay.

I’m leaving the scene.

In a way I’m displeased.

Accepted the blows, then too proud to react.

Wherever I may run, there’ll be no place to hide.

The ghosts of the past they still bang on my door.

Been waiting too long!

To answer the call,

that lived deep inside of me for so many years.

Frustration runs high!

The anger is there,

to release all the energy needed to bring about change, Now!

In places all over the world,

Man has left us things which reminds us all,

of who they used to respect.

All through the ages.

Sometimes it’s a cry for the past,

a trigger they use to hang on to an order

they try to maintain.

To make you obey.

And if you look into your soul.

You might find some statues,

built throughout your lifetime.

There to appear,

again an again.

Then the dawn of an age,

when the masses will go for a change.

And statues obstruct the revolving stage.

They will tear them down!

Zoek de steen.

Eenvoud binnen de vormen van de natuur,

bevat het wezen.

Zal spoedig onthullen,

Door middel van handen

die de weg vond om te breken,

om de zaak onder controle te krijgen.

Ze ademen leven

tot een werk dat het verhaal probeert te vertellen.

Maak het mysterie wakker.

Zie hem rechtop staan.

Vertegenwoordiger van een man, of een ideologie,

of een feit in de geschiedenis.

Op weg naar de plek waar ze trots en ijdelheid kunnen bewonderen.

Ergens midden op de markt.

Door alle seizoenen omringd door duiven staat hij daar,

als een moment bevroren in tijd en ruimte

de meeste mensen passeren dat zachte stuk rots,

zal nooit een idee hebben van wat hij deed, of wie hij was,

Nog een jaar, nog een maand, nog een dag

Ze zijn allemaal gekomen om de man zelf te zien.

Bestudeerde het wezen in zijn vorige leven en dagen.

Niets meer dan kennis op een stoffige plank.

Ze lijken allemaal te proberen het verleden aan te raken,

maar de herinnering is van steen.

En hij is helemaal alleen,

Vind jezelf,

in de herinnering aan je eigen creatie,

stenen incarnatie.

Je leven gaat voorbij,

en dat geldt ook voor mensen die tradities behouden,

vasthouden aan veroordelingen.

Voor vele jaren,

we houden vast aan een zeker geloof in waarden,

belichaamd door standbeelden.

Dit alles zal duren

totdat de pictogrammen allemaal met pensioen gaan.

De idealen die we nastreefden,

leek een fragment van de waarheid.

Uitbreken,

uit de houding waarin je staat.

Verder gaan,

naar plaatsen waar u nog nooit bent geweest.

En als je wakker wordt uit je granieten slaap,

je lichaam doet pijn van top tot teen.

uitgevochten,

uw woede voor vele jaren.

Terugvechten,

uw recht laten prevaleren.

Laat alle dingen zien die je van binnen voelt.

Je bent niet meer statisch, je hoeft je niet te verstoppen.

Deelnemen,

bij sociale activiteiten.

Praten over,

dingen waar ze zich zorgen over maken.

Want om degenen te kennen die in uw buurt wonen,

Je hoeft alleen maar degene te worden met wie je praat.

Het moment is aangebroken om steen in vlees te veranderen.

Toeschouwers om me heen worden verrast.

Je weet wie ik ben.

Dat is wat je gelooft.

Maar dingen die ze je hebben verteld, kunnen heel goed bedriegen.

Ik doe dit werk al vijfhonderd jaar.

Gebrek aan afwisseling zorgde ervoor dat ik ontslag nam.

Ik heb een beslissing genomen.

Ik ga mijn eigen weg.

Niemand op aarde kan me overtuigen om te blijven.

Ik verlaat het toneel.

Op een bepaalde manier ben ik ontevreden.

Accepteerde de klappen en was toen te trots om te reageren.

Waar ik ook heen ga, er is geen plek om me te verstoppen.

De geesten uit het verleden bonzen nog steeds op mijn deur.

Wacht al te lang!

Om de oproep te beantwoorden,

die zoveel jaren diep in mij leefde.

De frustratie loopt hoog op!

De woede is er,

om alle energie vrij te maken die nodig is om verandering teweeg te brengen, Now!

Op plaatsen over de hele wereld,

De mens heeft ons dingen nagelaten die ons allemaal herinneren,

van wie ze vroeger respecteerden.

Allemaal door de eeuwen heen.

Soms is het een schreeuw om het verleden,

een trigger die ze gebruiken om een ​​bestelling vast te houden

ze proberen te behouden.

Om je te laten gehoorzamen.

En als je in je ziel kijkt.

Misschien vind je wat standbeelden,

gedurende je hele leven opgebouwd.

Daar om te verschijnen,

opnieuw een opnieuw.

Dan de dageraad van een tijdperk,

wanneer de massa voor de verandering zal gaan.

En standbeelden belemmeren het draaiende podium.

Ze zullen ze afbreken!