Dreaming The Circus - Mindgames

When I step alone into my favorite, funny, shiny place,

I feel the crowd starts looking at me.

They came this way to laugh and see.

For all my life I must have been compared to a joker, a loony,

The mad cap in town.

So when you all stop fooling me and look into my heart,

You’ll understand, I am more than just a face.

Yes you’ve also seen me cry, well what’s it up to you.

You’re only watching, I’ll be the clown.

I’m walking through the suburbs just to find no one there,

No one to comfort me.

I turn around and notice, a wife’s taking care

for children who wait and see.

Go and express your emotions, a voice cries out loud,

no one who wants to hear.

He enters the room but nobody noticed.

Acts like a fool while the eyes looked strangely annoyed at him.

I’m the invincible winner, afraid to show you some of my weaknesses.

Did you see me winning the game inside my head?

He slowly pulls through, fighting to be recognized, in social life.

He hopes to leave them satisfied,

when they apparently repeat the rumours that they’ve heard somewhere.

Is it the clothes I wear, the way I look, the age I had a date at last,

the cover of my face, the people in this place.

I doubt I’ll ever find a trace.

He’s standing there alone, struggling for acknowledgement,

in his own way.

He’s staring at the walls, counting every brick away.

There’s no escape.

I’m the greatest live pretender!

I ignore the things I feel!

Never mind the way I’m acting!

It’s a play, it’s not for real!

When I’m back inside my head, I see the show comes to an end.

There’s nothing more that I can see.

It’s only just the inner me.

I think I am back to where I started.

The wheel’s turning round, round and round.

A summary of what’s in me will lead me to eternity.

I’ve been the world’s most crazy man.

I’ll show you all the things I can.

Hero, victim, fighter, loser, bastard, kind man.

They’re all a part of you.

I’m watching the dance of the circles.

They’re moving around.

They end where it all began.

Projecting them into my memory.

I soon will find out, the man I’m supposed to be.

Why didn’t you show all your anger, your fear and your tears!

He stepped back and ran away.

Als ik alleen mijn favoriete, grappige, glanzende plek binnenstap,

Ik voel dat de menigte naar me begint te kijken.

Ze kwamen deze kant op om te lachen en te kijken.

Mijn hele leven moet ik vergeleken zijn met een grappenmaker, een gek,

De gekke pet in de stad.

Dus als jullie allemaal stoppen me voor de gek te houden en in mijn hart kijken,

U begrijpt, ik ben meer dan alleen een gezicht.

Ja, je hebt me ook zien huilen, nou wat is het aan jou.

Jij kijkt alleen maar, ik zal de clown zijn.

Ik loop door de buitenwijken om daar niemand te vinden,

Niemand om me te troosten.

Ik draai me om en merk op, een vrouw zorgt voor

voor kinderen die afwachten.

Ga en uit je emoties, een stem roept luid,

niemand die het wil horen.

Hij komt de kamer binnen, maar niemand merkte het.

Gedraagt ​​zich als een dwaas terwijl de ogen hem vreemd geïrriteerd aankeken.

Ik ben de onoverwinnelijke winnaar, bang om je enkele van mijn zwakke punten te laten zien.

Zag je me het spel in mijn hoofd winnen?

Hij trekt langzaam door, vechtend om erkend te worden, in het sociale leven.

Hij hoopt ze tevreden achter te laten,

wanneer ze blijkbaar de geruchten herhalen die ze ergens hebben gehoord.

Is het de kleding die ik draag, hoe ik eruit zie, de leeftijd waarop ik eindelijk een date had,

de dekking van mijn gezicht, de mensen in deze plaats.

Ik betwijfel of ik ooit een spoor zal vinden.

Hij staat daar alleen, worstelend om erkenning,

op zijn eigen manier.

Hij staart naar de muren en telt elke steen weg.

Er is geen ontsnapping mogelijk.

Ik ben de grootste live-pretender!

Ik negeer de dingen die ik voel!

Het maakt niet uit hoe ik me gedraag!

Het is een toneelstuk, het is niet echt!

Als ik weer in mijn hoofd zit, zie ik dat de show ten einde loopt.

Er is niets meer dat ik kan zien.

Het is alleen de innerlijke ik.

Ik denk dat ik weer terug ben bij waar ik begon.

Het wiel draait rond, rond en rond.

Een samenvatting van wat er in mij is, leidt me naar de eeuwigheid.

Ik ben de gekste man ter wereld geweest.

Ik zal je alle dingen laten zien die ik kan.

Held, slachtoffer, vechter, verliezer, klootzak, aardige man.

Ze maken allemaal deel uit van jou.

Ik kijk naar de dans van de cirkels.

Ze bewegen rond.

Ze eindigen waar het allemaal begon.

Ik projecteer ze in mijn geheugen.

Ik zal er snel achter komen, de man die ik zou moeten zijn.

Waarom heb je niet al je woede, je angst en je tranen laten zien!

Hij deed een stap achteruit en rende weg.