stet - Milo

I write a rap how Piccolo grow his arm back

Y’all pigeonholed in combat

Perfidy a calm bombast

Mortal Cumbia podcast

On my chin, red velvet cake crumbs make contact

Crack pot mascot in the temple of stolen inches

Minding my own black business

The solitude in riches, no credit, no category

No sabbatical allegory

Radicals request their alimony

No escape, no clone war

Death don’t care who own more

The left hand of Nostrum Grocers

Doctor ignotum per ignotius

The sweeter the berry, the blacker my Folgers

The darker my grey clouds and yet how

It seems to thicken my PayPal so steadily

And rap music is so amenable to meddling

Regardless, I stay ventilating

Driving zig zags and rental vans up canyon

Where you don’t get no medal for what your standards demand

Reckless abandon is recommended to claim an upper hand sign

The Ruby Yacht weatherman

Fuck a taper, let my hair grow, ergo

Fuck a comb, let my hair loc

Iridescent mare lurk the Airdrop

To toot his own horn, self-born, getting closer to form

Bellowing animist, fellow’s magnanimous

Muttering damned amateurs

Tripping on the mic cable, bomb, cough, costs bombs

Fondant for the savant of off-day songs

No fables, alms

No fables, alms

I stare down an oncoming rapper in an Escalade

Like I’m Theaster Gates getting paid for a performance art piece

Unfurl the dormant barking, do not become a beast

Mutual exclusivity is fucking with me

I like the orange box of Zig Zags

Handled your album like a useless knick knack

Drove off the Prius rental bumping The Get Back

Had a hell of a time and now I’m airborne

Boingo hotspot, copping some Tretorns

My natural-born state is to scorn haste

It’s just something about how the orange box taste

Gorgeous like heartache

Never made it past the rough draft

As asphalt glints, I hum a ballad to it’s innocence

Like what’s mystical is skin pressed to skull

Desertions wink, mince the door

Reading «push"or «pull»

Ik schrijf een rap hoe Piccolo zijn arm terug laat groeien

Jullie zitten allemaal in een hokje in de strijd

Perfide een kalme bombast

Mortal Cumbia-podcast

Op mijn kin maken roodfluwelen cakekruimels contact

Crackpot-mascotte in de tempel van gestolen inches

Bemoeien met mijn eigen zwarte zaken

De eenzaamheid in rijkdom, geen krediet, geen categorie

Geen sabbatical-allegorie

Radicalen vragen om alimentatie

Geen ontsnapping, geen kloonoorlog

De dood maakt het niet uit wie meer bezit

De linkerhand van Nostrum Grocers

Dokter ignotum per ignotius

Hoe zoeter de bes, hoe zwarter mijn Folgers

Hoe donkerder mijn grijze wolken en toch hoe?

Het lijkt mijn PayPal zo gestaag dikker te maken

En rapmuziek is zo vatbaar voor bemoeienis

Hoe dan ook, ik blijf ventileren

Zigzaggend en huurbusjes door de canyon rijden

Waar je geen medaille krijgt voor wat je normen eisen

Roekeloze overgave wordt aanbevolen om een ​​handteken te claimen

The Ruby Yacht weerman

Neuk een taper, laat mijn haar groeien, ergo

Neuk een kam, laat mijn haar lokken

Iriserende merrie schuilt op de Airdrop

Om zijn eigen hoorn te tollen, zelfgeboren, dichter bij vorm komen

Brullende animist, grootmoedige kerel

Verdomde amateurs mompelen

Trippen op de microfoonkabel, bom, hoest, kost bommen

Fondant voor de savant van off-day liedjes

Geen fabels, aalmoezen

Geen fabels, aalmoezen

Ik staar naar een naderende rapper in een Escalade

Alsof ik Theaster Gates word betaald voor een performancekunstwerk

Ontvouw het sluimerende geblaf, word geen beest

Wederzijdse exclusiviteit is me te gek

Ik hou van de oranje doos van Zig Zags

Behandelde je album als een nutteloze snuisterij

Reed van de Prius-huur tegen The Get Back

Had een geweldige tijd en nu ben ik in de lucht

Boingo-hotspot, wat Tretorns overbruggen

Mijn natuurlijke staat is om haast te minachten

Het is gewoon iets over hoe de sinaasappeldoos smaakt

Prachtig als hartzeer

Nooit verder gekomen dan de ruwe versie

Terwijl het asfalt glinstert, neurie ik een ballad voor zijn onschuld

Zoals wat mystiek is, is huid tegen de schedel gedrukt

Deserties knipogen, hak de deur fijn

Lezen van «duwen» of «trekken»