Poet (Black Bean) - Milo

Ghiath Matar is dead, roses are not armour

In my neighbourhood, it was become a poet or a farmer

Welcome back avatar, Mevlevi

Whirling while I’m boiling a pacifier

Hold hisself like J’zargo in Winterhold

Reality, I’m in Fargo reading dinner poems

Wincing at the virtue signaling

Jejune is Dirk Diggler staring at the ceiling post-coitus

Swerving through moral detours most boisterous

Black beans and deco spilt on my loafers

I’m back on my Black Bukowski bullshit

Fuck your notepad, wrote a poem with a toolkit

Shocking moment as the pupil thought

«Me and my niggas is a school of thought»

Shocking moment as the pupil thought

«Me and my niggas is a school of thought»

I wanna suggest that the poets are finally the only people who know the truth

about us.

Soldiers don’t, statesmen don’t, priests don’t, union leaders don’t.

Only the poets, that’s my first proposition.

The second proposition is what I

really want to get at tonight, and it sounds mystical: I think in a country

like ours, in a time like this, when something awful is happening to a

civilization when it ceases to produce poets.

And what is even more crucial,

when it ceases in any way whatever to believe in the report that only poets

can make

Ghiath Matar is dood, rozen zijn geen pantser

In mijn buurt werd het een dichter of een boer

Welkom terug avatar, Mevlevi

Draaien terwijl ik een fopspeen kook

Houd zichzelf vast als J'zargo in Winterhold

Realiteit, ik ben in Fargo dinergedichten aan het lezen

Huilend om de deugdsignalering

Jejune is Dirk Diggler die na de coïtus naar het plafond staart

Zwaaien door morele omwegen meest onstuimig

Zwarte bonen en deco gemorst op mijn loafers

Ik ben terug op mijn Black Bukowski-bullshit

Fuck je notitieblok, schreef een gedicht met een toolkit

Schokkend moment zoals de leerling dacht

«Ik en mijn niggas is een school van denken»

Schokkend moment zoals de leerling dacht

«Ik en mijn niggas is een school van denken»

Ik wil suggereren dat de dichters eindelijk de enige mensen zijn die de waarheid kennen

over ons.

Soldaten niet, staatslieden niet, priesters niet, vakbondsleiders niet.

Alleen de dichters, dat is mijn eerste voorstel.

De tweede stelling is wat ik

wil vanavond echt uit zijn, en het klinkt mystiek: ik denk dat in een land

zoals de onze, in een tijd als deze, wanneer er iets vreselijks gebeurt met een...

beschaving wanneer deze ophoudt dichters voort te brengen.

En wat nog belangrijker is,

wanneer het op enigerlei wijze ophoudt te geloven in het bericht dat alleen dichters

kan maken