Sulka - Miljoonasade

Eksyivät he kerran meren rantaan

Lähtiessään kävelylle

Kallioilta nousi lintuparvi

Korkealle luodon ylle

Pian tuuli heitti heille

Kuin pilkaten

Taivaalta linnunsulan

Irronneen

Seisoivat he kaksin laiturilla

Pienen myrskylyhdyn alla

Ikuisen ja ainoon rakkautensa

Sinetöivät suudelmalla

Tuo ikuisuus kuin hetki

Se meni

Sulkaa jonka maasta poimi

Pitää tyynynsä alla

Päivät kantaa taskussansa

Sydämen vierustalla

Sulkaa jonka maasta poimi

Hoivaa muistelemalla

Yksin kulkee suruissansa

Elää uneksimalla

Linnut eivät tunne rakkautta

Lupausta, petturuutta

Linnut eivät toivon vimmaa tunne

Iloa tai katkeruutta

Siis miksi ihmisen saa

Se kyyneliin

Kun sulkaa pudonnutta

Hän katsoo

Kai se voi paidan alla

Vähän lohduttaa

Ja surun taakkaa auttaa

Hiukan kantamaan

Een keer zijn ze verdwaald door de zee

Als je gaat wandelen

Een zwerm vogels steeg op van de rotsen

Hoog boven het eilandje

Al snel gooide de wind ze weg

Zoals spotten

De adem van een vogel uit de lucht

Losgemaakt

De twee stonden op het perron

Onder een kleine stormlantaarn

Zijn eeuwige en enige liefde

Ze verzegelen met een kus

Die eeuwigheid als moment

Het ging

Een veer van de grond raapte hij op

Blijft onder zijn kussen

Hij draagt ​​de dagen in zijn zak

Naast het hart

Een veer van de grond raapte hij op

Koester door te herinneren

Hij loopt alleen in zijn verdriet

Leef door te dromen

Vogels kennen geen liefde

Belofte, verraad

Vogels kennen de razernij van hoop niet

Vreugde of bitterheid

Dus waarom een ​​persoon nemen

Het tot tranen toe

Bij het bedekken van een gevallen veer

Hij kijkt

Ik denk dat het onder het shirt zit

Het is een beetje geruststellend

En de last van verdriet helpt

Een klein beetje