Concrete - Midnight Oil

In the city the heart still whispers

Flaking metal a silent witness

There’s chemical fields and cathode clouds

The milky way is emasculated as exhaust fans

And smart cards shrink wrap the coloured air

And send it coughing to eternity

We can see the bright light but we can’t reach it

We are not afraid enough to call

Go back wrong way you cannot stay you cannot live here

Concrete you don’t free my soul

In the city the sound is biting

Cement fingers they are clutching

The emissary of trash decorates the way

No wild acres you can see, yearning to breathe

Concrete you don’t free my soul

Blackened hands and heart of steel

No wish to consume, embellish, discard and expire

Concrete you don’t free my soul

Concrete you don’t free my soul

In de stad fluistert het hart nog steeds

Afschilferend metaal een stille getuige

Er zijn chemische velden en kathodewolken

De melkweg wordt ontkracht als uitlaatventilatoren

En smartcards krimpfolie de gekleurde lucht

En stuur het hoestend naar de eeuwigheid

We kunnen het felle licht zien, maar we kunnen het niet bereiken

We zijn niet bang genoeg om te bellen

Ga de verkeerde kant op, je kunt niet blijven, je kunt hier niet wonen

Concreet bevrijd je mijn ziel niet

In de stad bijt het geluid

Cement vingers die ze vastgrijpen

De afgezant van het afval siert de weg

Geen wilde hectares die je kunt zien, verlangend om te ademen

Concreet bevrijd je mijn ziel niet

Zwartgeblakerde handen en hart van staal

Geen zin om te consumeren, verfraaien, weggooien en verlopen

Concreet bevrijd je mijn ziel niet

Concreet bevrijd je mijn ziel niet