Anthracite - Mick Harvey

Les pensÃ(c)es que je mÃ(c)dite

Sont plus noires que l’anthracite

Mais que faire quand tu te fous

Si Ã(c)perdument de nous

Si à rire je t’incite

C’est que mon humour anthracite

A tourné en dÃ(c)rision

Ton dÃ(c)dain et ma passion

Mais prends garde ma petite

à mon humeur anthracite

J’arracherai animal

Le cri et les fleurs du mal

Fleurs de serre fleurs maudites

à la nuit noire anthracite

Je les prendrai malgré toi

Sous les ronces de tes doigts

Allons viens, viens et fais vite

Que ta chaleur anthracite

Vienne rÃ(c)chauffer mon cÅ ur

Et refroidir ma fureur

Tout contre moi tu t’agites

Dans une rage anthracite

Mais qu’importe si tu mords

Je veux ton âme et ton corps

C’est ton regard que j'Ã(c)vite

Car le mien est anthracite

Et je n’veux point que tu voies

Tout l’amour que j’ai pour toi

Je t’aime ô ma belle Aphrodite

A l'âme noir anthracite

Mais plus t’aime t’aimerai

Plus me mine minerai

De gedachten waar ik over nadenk

Zijn zwarter dan antraciet

Maar wat te doen als je in paniek raakt?

Als Ã(c)verliezen over ons

Als je moet lachen, moedig ik je aan

Het is gewoon mijn antraciet humor

De(c)bereden

Jouw minachting en mijn passie

Maar pas op mijn kleintje

naar mijn antraciet bui

ik zal een dier pakken

De roep en de bloemen van het kwaad

Vervloekte Bloem Kas Bloemen

naar de houtskool zwarte nacht

Ik neem ze ondanks jou

Onder de braamstruiken van je vingers

Kom op, kom op en schiet op

Dan jouw antraciet warmte

Kom mijn hart verwarmen

En koel mijn woede

Allemaal tegen mij, je bent geagiteerd

In een antraciet woede

Maar wat als je bijt?

Ik wil je ziel en je lichaam

Het is jouw look die ik (c) snel

Omdat de mijne antraciet is

En ik wil niet dat je het ziet

Alle liefde die ik voor je heb

Ik hou van je mijn mooie Aphrodite

Met een antraciet zwarte ziel

Maar hoe meer je van je houdt, hoe meer je van je houdt

Meer mijnerts