On Display - Michelle Creber

Held my ground with silence

Never ran astray

Kept it in so tightly

All until today

Now I’m on display

Tied up and judged in every way

And I must obey

Tell me that it gets better someday

Petrified and speechless

As they come observe

Every flaw and weakness

Cause if you haven’t heard

I’m on display

My bones are carved out thoroughly

And my blood is grey

Tell me that it gets better someday

Tell me I’ll escape this torture

Regain colour, rebuild structure

Tell me this is not forever

I can’t breathe I need an answer

Cause I’m on display

My soul will hang in disarray

Can’t walk away

Tell me that it gets better some day

Ik hield stand met stilte

Nooit op een dwaalspoor gelopen

Heb het zo goed bewaard

Allemaal tot vandaag

Nu ben ik te zien

Vastgebonden en op elke manier beoordeeld

En ik moet gehoorzamen

Zeg me dat het ooit beter wordt

Versteend en sprakeloos

Als ze komen kijken

Elke fout en zwakte

Want als je het nog niet gehoord hebt

Ik ben te zien

Mijn botten zijn grondig uitgehouwen

En mijn bloed is grijs

Zeg me dat het ooit beter wordt

Zeg me dat ik aan deze marteling zal ontsnappen

Kleur terugkrijgen, structuur opnieuw opbouwen

Zeg me dat dit niet voor altijd is

Ik kan niet ademen Ik heb een antwoord nodig

Omdat ik te zien ben

Mijn ziel zal in wanorde hangen

Kan niet weglopen

Zeg me dat het ooit beter wordt