Missing Person - Michael W. Smith

1st Verse:

Another question in me One for the powers that be It’s got me thrown

And so I put on my poker face

And try to figure it out

This undeniable doubt

A common occurence

Feeling so out of place

Guarded and cynical now

Can’t help but wondering how

My heart evolved into

The rock beating inside of me So I reel such a stoic ordeal

Where’s that feeling that I don’t feel

Chorus:

There was a boy who had the faith to move a mountain

And like a child he would believe without a reason

Without a trace he disappeared into the void and

I’ve been searchin' for that missing person

2nd verse:

Under a lavender moon

So many thoughts consume me Who dimmed that glowing light

That once burned so bright in me Is this a radical phase

A problematical age

That keeps me running

From all that I used to be Is there a way to return

Is there a way to unlearn

That carnal knowledge

That’s chipping away at my soul

Have I been gone too long

Will I ever find my way home

Chorus:

There was a boy who had the faith to move a mountain

And like a child he would believe without a reason

Without a trace he disappeared into the void and

I’ve been searchin' for that missing person

He used to want to try to walk the straight and narrow

He had a fire and he could feel it in the marrow

It’s been a long time and I haven’t seen him lately

But I’ve been searchin' for that missing person

1e vers:

Nog een vraag in mij Een voor de machten die er zijn Het heeft me gegooid

En dus zette ik mijn pokerface op

En probeer erachter te komen

Deze onmiskenbare twijfel

Een veelvoorkomend verschijnsel

Je zo niet op je plek voelen

Behoedzaam en cynisch nu

Kan het niet helpen, maar vraag me af hoe

Mijn hart is geëvolueerd tot

De rots die in me klopt, dus ik heb zo'n stoïcijnse beproeving

Waar is dat gevoel dat ik niet voel?

Refrein:

Er was een jongen die het geloof had om een ​​berg te verzetten

En als een kind zou hij geloven zonder reden

Zonder een spoor verdween hij in de leegte en

Ik heb gezocht naar die vermiste persoon

2e vers:

Onder een lavendelmaan

Zoveel gedachten verteren me Wie dat gloeiende licht heeft gedimd

Dat brandde ooit zo helder in mij Is dit een radicale fase?

Een problematische leeftijd

Dat houdt me aan het rennen

Van alles wat ik was, is er een manier om terug te keren?

Is er een manier om af te leren?

Die vleselijke kennis

Dat vreet aan mijn ziel

Ben ik te lang weggeweest?

Zal ik ooit mijn weg naar huis vinden?

Refrein:

Er was een jongen die het geloof had om een ​​berg te verzetten

En als een kind zou hij geloven zonder reden

Zonder een spoor verdween hij in de leegte en

Ik heb gezocht naar die vermiste persoon

Vroeger wilde hij proberen om op het rechte pad te lopen

Hij had een vuur en hij voelde het in het merg

Het is lang geleden en ik heb hem de laatste tijd niet meer gezien

Maar ik heb gezocht naar die vermiste persoon