One Blessed Hour - Michael Smith

Sometimes in weary solitude

My loneliness declines

For it’s then my best and dearest friends

Pass before my mind

And the times of laughter and glory

And the times of peace and pain

And there’s not one blessed hour of it

That I would not live over again

Sometimes your eyes get heavy

And it’s hard to see the truth

That the friends you take for granted

Are dearer far than youth

And the old, the old familiar faces

That love you now just as you are

They will come back to you much later

In one blessed hour

One blessed hour

Sometimes I think I’m flying

High above my bed

Sometimes I hear the angels

Laughing inside my head

And if Jesus, if Jesus in his power

Could give me back my friends

Then one blessed hour would pass

Before these eyes again

One blessed hour

One blessed hour,

Soms in vermoeide eenzaamheid

Mijn eenzaamheid neemt af

Want dan zijn het mijn beste en liefste vrienden

aan mijn geest voorbijgaan

En de tijden van gelach en glorie

En de tijden van vrede en pijn

En er is niet één gezegend uur van

Dat ik niet opnieuw zou leven

Soms worden je ogen zwaar

En het is moeilijk om de waarheid te zien

Dat de vrienden die je als vanzelfsprekend beschouwt

Zijn veel duurder dan de jeugd

En de oude, de oude vertrouwde gezichten

Die nu van je houden zoals je bent

Ze komen veel later bij je terug

In een gezegend uur

Een gezegend uur

Soms denk ik dat ik vlieg

Hoog boven mijn bed

Soms hoor ik de engelen

Lachen in mijn hoofd

En als Jezus, als Jezus in zijn macht is

Kan me mijn vrienden teruggeven

Dan zou er een gezegend uur voorbijgaan

Weer voor deze ogen

Een gezegend uur

Een gezegend uur,