Earthbound -

I will travel

Through the ages of darkness in this machine

Of this all consuming madness

Trying to break in to my soul, my mind

I will dissipate

Beholding what is on the other side

Squandering the law of physics

The reality that I will leave behind

Break the chains, liberate

The key to eternity

Corrupt resistance, animate

Stand strong in the blinding light

I constructed

This inordinate machine all by myself

Bionic muscular machinery

immortal cells multiply, rapidly evolving

Cyborgs taking over

Manic reckless consecrators of technology

These are the new ideals

Right or wrong, truth that never will be found

I will never walk the ground or swim the seas

I took off and left a trail of debris

Leaving you living in this mess

As the sun sets, I’ll transgress

Embraced by space, this is my fate

Time has passed now

All my drams have come true

But I live in horror

In fear of the time I must pay my due

7. Earthbound

Forget, forgive I’m a loyal consumer

Erase, exhume my weak hesitation to

Regain, regrow the blissful confusion

Of my model state paradise, anachronistic set of lies

Heal — my self inflicted wounds

Shock my senses, fill the void with a mission

A promise of the greater good

Earthbound, unsound

When disaster strikes you’ll have to

Dig deep for sympathy

Unveil, prevail

To keep your faith intact in the fallacy

You’ll have to crawl

Delay, delude the insights of terror

Betray, bestow upon me my utmost failure, move

Onward, on sight shooting my shadow

Forevermore anæsthetic, atone for being unapologetic

Strike — with the great hammer of doom

Ring the bells of reckoning and requisitions

As the darkness falls over the lands

On the shores, the fires still burning

Faint whispering, prayers insane

The last remnants of a dying yearning

All is lost and all is in vain

Ik zal reizen

Door de eeuwen van duisternis in deze machine

Van deze alles consumerende waanzin

Proberen in te breken in mijn ziel, mijn geest

ik zal verdrijven

Aanschouwen wat zich aan de andere kant bevindt

De wet van de natuurkunde verspillen

De realiteit die ik achterlaat

Breek de ketenen, bevrijd

De sleutel tot de eeuwigheid

Corrupte weerstand, animeren

Sta sterk in het verblindende licht

ik heb geconstrueerd

Deze buitensporige machine helemaal alleen

Bionische spiermachines

onsterfelijke cellen vermenigvuldigen zich, evolueren snel

Cyborgs nemen het over

Manische, roekeloze aanbidders van technologie

Dit zijn de nieuwe idealen

Goed of fout, waarheid die nooit zal worden gevonden

Ik zal nooit over de grond lopen of in de zeeën zwemmen

Ik vertrok en liet een spoor van puin achter

Je in deze puinhoop laten leven

Als de zon ondergaat, zal ik overtreden

Omarmd door ruimte, dit is mijn lot

De tijd is nu verstreken

Al mijn drama's zijn uitgekomen

Maar ik leef in horror

Uit angst voor de tijd dat ik mijn verschuldigde moet betalen

7. Aardgebonden

Vergeet, vergeef me dat ik een trouwe consument ben

Wis, graaf mijn zwakke aarzeling op om

Herwin, hergroei de zalige verwarring

Van mijn modelstaatparadijs, anachronistische reeks leugens

Genees — mijn zelf toegebrachte wonden

Schrik mijn zintuigen, vul de leegte met een missie

Een belofte van het grotere goed

Aardgebonden, ondeugdelijk

Als het noodlot toeslaat, moet je

Graaf diep voor sympathie

Onthul, heers

Om je vertrouwen in de drogreden intact te houden

Je moet kruipen

Vertraag, misleid de inzichten van terreur

Verraad, schenk mij mijn grootste mislukking, move

Voorwaarts, op zicht schietend op mijn schaduw

Voor altijd verdoving, verzoening voor het feit dat je je niet verontschuldigt

Sla toe - met de grote hamer van onheil

De klokken luiden van afrekening en vorderingen

Terwijl de duisternis over de landen valt

Aan de oevers branden de vuren nog steeds

Flauw gefluister, gebeden krankzinnig

De laatste overblijfselen van een stervend verlangen

Alles is verloren en alles is tevergeefs