A Veiled Remembrance -

Supernova, follow me

To the edge of time, to the end of the world

Open up the passage to the depths

Watch the aeons fade

Tales of creation, of destruction

Tales of unspeakable loss

Forever mending the broken parts

Of what once was

The laments of grief, bound to resound

Into the eternities

Free fall destiny, a testament to

The inevitable

A veiled remembrance

Trusting no one

Keep on pushing

Until this pain is finally gone

I thrive in darkness

Feeding of fear and hate

If you see it it’s already too fucking late

Bathe in the infernal light

Enter the new dimensions

Reshaping reality

Crushing my ambiguity

Resting in solitude, my work is done

From the abyss I wil lrise once again

The threshold has been passed

The limits have been broken

To this there is no end

Supernova, volg mij

Naar de rand van de tijd, naar het einde van de wereld

Open de doorgang naar de diepte

Kijk hoe de eonen vervagen

Verhalen van schepping, van vernietiging

Verhalen over onuitsprekelijk verlies

Voor altijd de kapotte onderdelen herstellen

Van wat ooit was

De klaagzangen van verdriet, gebonden om te weerklinken

In de eeuwigheid

Het lot van een vrije val, een testament aan

Het onvermijdelijke

Een gesluierde herinnering

Niemand vertrouwen

Blijf drukken

Tot deze pijn eindelijk weg is

Ik gedij in het donker

Voeden van angst en haat

Als je het ziet, is het al verdomd laat

Baden in het helse licht

Voer de nieuwe afmetingen in

De werkelijkheid hervormen

Mijn ambiguïteit verpletteren

Rustend in eenzaamheid, mijn werk is gedaan

Uit de afgrond zal ik weer opstaan

De drempel is overschreden

De grenzen zijn overschreden

Hieraan komt geen einde