1973 -

Who would ever want to leave

What a shame to even go

Soon the blinking on of fluoros

Will have us on the street

Everybody’s happy here

I’ve hardly seen a fight

The music’s swimming in my ear

I love the pulsing lights oh yeah

The room is more than half way filled

The night’s a big success

The bands have all been dressed to kill

The third one was the best

And in the break we headed out

To drink three cans of beer

That Jeff had borrowed from his dad

He said he wouldn’t care

So we rolled a racehorse

And the stars began to fall

But we didn’t even look back

And the drums filed up the hall

I even had the luck to talk to you

Wendy from 3E3

She told me as she left the toilets

She’d go around with me

We stood together at the front

Holding hands, holding hands

I couldn’t leave the axeman’s fingers

As he played and played and played

Now the stony lights are humming

And we’re filing out the door

I hope these kind of nights keep running

'Cause I’ll be coming back for more and more

It was 1973, it was 1973, it was 1973

Wie zou er ooit weg willen?

Wat jammer om zelfs maar te gaan

Binnenkort het knipperen van fluoros

Zal ons op straat hebben

Iedereen is hier blij

Ik heb nauwelijks een gevecht gezien

De muziek zwemt in mijn oor

Ik hou van de pulserende lichten oh yeah

De kamer is voor meer dan de helft gevuld

De avond is een groot succes

De bands zijn allemaal gekleed om te doden

De derde was de beste

En in de pauze gingen we op pad

Om drie blikjes bier te drinken

Dat Jeff van zijn vader had geleend

Hij zei dat het hem niets kon schelen

Dus we hebben een renpaard gegooid

En de sterren begonnen te vallen

Maar we hebben niet eens achterom gekeken

En de drums vulden de zaal aan

Ik had zelfs het geluk om met je te praten

Wendy van 3E3

Ze vertelde het me toen ze de toiletten verliet

Ze zou met me rondgaan

We stonden samen vooraan

Hand in hand, hand in hand

Ik kon de vingers van de bijl niet verlaten

Zoals hij speelde en speelde en speelde

Nu zoemen de stenen lichten

En we gaan de deur uit

Ik hoop dat dit soort avonden door blijven gaan

Want ik kom terug voor meer en meer

Het was 1973, het was 1973, het was 1973