Melodrama -

From glass we felt separate, but our

Faces connected

And with the potential tears

We took that risk and kept are eyes locked

And told ourselves we were to blame

But still in love

You ask me what is love

Other than a space conveniently placed

For chaos to transpire

And we soon realize

The only fear shared is not to be without another

But to be without oneself

Yet we conspire

A plan to continue on this crumbling path

We’ve paved so poorly

And it just so happens that I’m

Fucked up tonight

Surrounded by nothing

But a room with not a light

But a shimmer

Through the curtains

No energy for spite

Ill whisper you a dream but can’t keep my promises

So hold on fucking tight

I’ll tell you about your flawlessness

And well go places tonight

I’ll follows you up the stairs

Said I swear to god I cared

But we fell apart

Yet the pain didn’t change

No more or less intense

We’d stress about the littlest things

And turn them into a mess

Just left with the broken hearts

Just left to fall apart

Love got me shaking, love got me shaking

Death got me thinking, death got me thinking

No trust anymore, no lust anymore

Fuck new beginnings, fuck overthinking

Fuck it

Sometimes I don’t want to believe

Sometimes I don’t say what I want to say

Sometimes I forget to breathe

That’s probably what you wanted anyway

And if the day ever comes

I can just pretend in my head

I know it’s overdue

I know you want the truth

But somethings should be just left unsaid

Moments like this I’ll look back at and realize that I’m ancient

That day can’t come slower ever-changing, every moment

Smooth breeze, red and green lights

Street lamps through the glass dark blue sky and black trees

Yeah we

Cruising through the night

I used to be dead

Stuck up in my head

But now we cruising through the night

I wish we could drive forever

Living in the motion

Instead of in the cellar

Cruising the night

Paint me a picture of the end of the world

So we can see eye to eye for once

'Cause it’s been the same thing for months

I really just don’t think it’s worth the fuss

Overwhelm me with emotion

While we living in the motion

Cruising through the night

Van glas voelden we ons afgescheiden, maar ons

Gezichten verbonden

En met de potentiële tranen

We namen dat risico en hielden onze ogen gesloten

En zeiden tegen onszelf dat het onze schuld was

Maar nog steeds verliefd

Je vraagt ​​me wat liefde is

Anders dan een ruimte die handig is geplaatst

Zodat er chaos kan ontstaan

En we beseffen het al snel

De enige gedeelde angst is om niet zonder een ander te zijn

Maar om zonder jezelf te zijn

Toch spannen we samen

Een plan om door te gaan op dit afbrokkelende pad

We zijn zo slecht geasfalteerd

En het is gewoon zo dat ik dat ben

Vanavond verneukt

Omringd door niets

Maar een kamer zonder licht

Maar een glinstering

Door de gordijnen

Geen energie voor wrok

Ik zal je een droom fluisteren, maar ik kan mijn beloften niet nakomen

Dus hou je vast

Ik zal je vertellen over je onberispelijkheid

En goed gaan plaatsen vanavond

Ik volg je de trap op

Zei dat ik zweer bij god dat het me iets kon schelen

Maar we vielen uit elkaar

Toch veranderde de pijn niet

Niet meer of minder intens

We zouden ons druk maken over de kleinste dingen

En verander ze in een puinhoop

Net vertrokken met de gebroken harten

Net overgelaten om uit elkaar te vallen

Liefde heeft me doen beven, liefde heeft me doen beven

De dood zette me aan het denken, de dood zette me aan het denken

Geen vertrouwen meer, geen lust meer

Fuck een nieuw begin, fuck overdenken

Verdomme

Soms wil ik het niet geloven

Soms zeg ik niet wat ik wil zeggen

Soms vergeet ik te ademen

Dat is waarschijnlijk toch wat je wilde

En als de dag ooit komt

Ik kan gewoon doen alsof in mijn hoofd

Ik weet dat het te laat is

Ik weet dat je de waarheid wilt

Maar iets moet gewoon onuitgesproken blijven

Op dit soort momenten kijk ik terug en realiseer ik me dat ik oud ben

Die dag kan niet trager komen, steeds veranderend, elk moment

Soepele bries, rode en groene lichten

Straatlantaarns door de glazen donkerblauwe lucht en zwarte bomen

Ja wij

Cruisen door de nacht

Ik was dood

Vast in mijn hoofd

Maar nu varen we door de nacht

Ik wou dat we voor altijd konden rijden

Leven in beweging

In plaats van in de kelder

De nacht doorkruisen

Schilder me een beeld van het einde van de wereld

Dus we kunnen het een keer eens met elkaar eens zijn

Omdat het al maanden hetzelfde is

Ik denk echt niet dat het de moeite waard is

Overweldig me met emotie

Terwijl we leven in de beweging

Cruisen door de nacht