Regnet - Melissa Horn

Det bet mig idag

Det har bitit mig förut

Ah, det måste va solen eller nån sjukdom

Jag har inte sett tydligt sen du va här

Ah, jag hörde från nån att jag blivit sämre

Att sorgerna tog mig, att åren blev längre

Och att det va mitt fel att vi gick isär

Och jag vill inte tro dig

Men det var sant det du sa

Det där att framgång är svårare än motgång att ta

Ja, jag vill inte tro dig

Men det var sant det du sa

Det var alltid dom andra, aldrig jag

Det som va bra, ja det känns som en dröm nu

Jag höll dig högt över marken

Alltid men så långt ifrån ska ingen va

Men jag är ute och går

Och det blåser från havet

Ja, det för stora huset ger mig en ångest jag inte kan ta i

För jag vill inte tro dig

Men det var sant det du sa

Det där att framgång är svårare än motgång att ta

Ja, jag vill inte tro dig

Men jag tror dig nu

Ja, jag måste varit olycklig förut

Jag va dum och regnet slog mig

När du ljög och jag förstod dig

När luften mellan oss blev svår att andas

När vi offrade oss själva för den andra

Het heeft me gebeten vandaag

Het heeft me eerder gebeten

Ah, het moet de zon zijn of een ziekte

Ik heb niet duidelijk gezien sinds je hier was

Ah, ik hoorde van iemand dat ik slechter ben geworden

Dat het verdriet me kostte, dat de jaren langer werden

En dat het mijn schuld was dat we uit elkaar gingen

En ik wil je niet geloven

Maar wat je zei was waar

Dat succes moeilijker is dan tegenspoed te nemen

Ja, ik wil je niet geloven

Maar wat je zei was waar

Het waren altijd de anderen, nooit ik

Dat wat goed is, ja het voelt nu als een droom

Ik hield je hoog boven de grond

Altijd maar zo ver weg zou niemand moeten vertrekken

Maar ik ben aan het wandelen

En het waait uit de zee

Ja, het te grote huis geeft me een angst die ik niet kan opnemen

Omdat ik je niet wil geloven

Maar wat je zei was waar

Dat succes moeilijker is dan tegenspoed te nemen

Ja, ik wil je niet geloven

Maar ik geloof je nu

Ja, ik moet eerder ongelukkig zijn geweest

Ik was stom en de regen raakte me

Toen je loog en ik je begreep

Toen de lucht tussen ons moeilijk te ademen werd

Toen we onszelf opofferden voor de ander