Thoughts From A Slow Train - Matt Sharp

Awake and alone on a train

By a soft hand, you brushed across my face

From some station platform she waves

I wave back but I don’t remember her name

My fake redhead hides in the garden

She had such harsh words about me but I never believed them

Deleela wants her chocolate fudge (Deleela)

Don’t let anyone tell you that you talk too much

Angels drift in and away

Through your life on a slow train

The big-eyed painter, a bouncing German

She laughs so pure as we bowled over suave Frenchmen

My actress, with your baggage full of apologies (Marisol)

Why do I feel you’ve been abducted by Scientology?

Oh, no

And Anna, my Brazilian princess

I nearly died when you said I was blessed with true tenderness

Yeah, Laura, she may laugh at this (Laura)

What’s life like when you’re a sweet and creamy feminist?

Angels drift in and away

Through your life on a slow train

Before I got to New York Penn

I started talking with a couple lesbian documentarians

We talked about our memories

They asked, when I die, what would be the one I’d choose to take with me

If I had to choose, what would it be?

Even the last few years have had a couple goddamn good memories

Room 54, Hotel Jardin (Monica)

If I had to choose, I’d live with you, in Room 54, tenderly

Angels drift in and away

Through your life on a slow train

On a slow train

Wakker en alleen in een trein

Met een zachte hand streek je over mijn gezicht

Vanaf een of ander perron zwaait ze

Ik zwaai terug, maar ik weet haar naam niet meer

Mijn nep roodharige verstopt zich in de tuin

Ze had zulke harde woorden over mij, maar ik geloofde ze nooit

Deleela wil haar chocoladetoffees (Deleela)

Laat niemand je vertellen dat je te veel praat

Engelen drijven in en uit

Door je leven in een stoptrein

De schilder met grote ogen, een stuiterende Duitser

Ze lacht zo zuiver als we bowlen over vriendelijke Fransen

Mijn actrice, met je bagage vol excuses (Marisol)

Waarom heb ik het gevoel dat je bent ontvoerd door Scientology?

Oh nee

En Anna, mijn Braziliaanse prinses

Ik ging bijna dood toen je zei dat ik gezegend was met ware tederheid

Ja, Laura, ze mag hier om lachen (Laura)

Hoe ziet het leven eruit als je een zoete en romige feministe bent?

Engelen drijven in en uit

Door je leven in een stoptrein

Voordat ik in New York Penn aankwam

Ik begon te praten met een stel lesbische documentairemakers

We spraken over onze herinneringen

Ze vroegen, als ik sterf, wat ik zou kiezen om mee te nemen

Als ik moest kiezen, wat zou het dan zijn?

Zelfs de afgelopen jaren hebben een paar verdomd goede herinneringen gehad

Kamer 54, Hotel Jardin (Monica)

Als ik moest kiezen, zou ik bij jou wonen, in kamer 54, teder

Engelen drijven in en uit

Door je leven in een stoptrein

In een stoptrein