Desapariciones - Matamba

Que alguien me diga

Si ha visto a mi esposo

Preguntaba la dona

Se llama ernesto y tiene cuarenta años

Trabajaba de peón

En un negocio de autos

Llevaba camisa oscura

Y pantalón claro

Salió de noche y no ha regresado

Y yo no sé ya que pensar

Pues esto antes

No me había pasado

Llevo tres días

Buscando a mi hermana

Se llama altagracia

Igual que la abuela

Salió del trabajo para la escuela

Llevaba puestos jeans

Y una camisa blanca

No ha sido el novio…

El tipo está en su casa

No saben de ella en la policía

Ni en el hospital

Oh oh oh oooh

Que alguien me diga

Si ha visto a mi hijo

Es estudiante de medicina

Se llama agustín

Y es un buen muchacho

Es a veces terco cuando opina

Lo han detenido…

No se que fuerza

Pantalón blanco camisa a rayas

Paso ante ayer

Oh oh oh oooh

Clara quiñones

Se llama mi madre

Ella es un alma de dios

Y no se mete con nadie

Se la han llevado de testigo

Por un asunto

Que es nada más conmigo

Y yo fui a entregarme

Hoy por la tarde

Y ahora vi que no saben

Quien se la llevó

Del cuartel!

Oh oh oh oooh

Anoche escuche

Varias explosiones

Tiros de escopeta y de revólver

Autos acelerados, frenos, gritos

Ecos de botas en la calle

Toques de puerta

Quejas, por dioses, platos rotos

Estaban dando la telenovela

Por eso nadie miró pa’fuera

Avestruz

A donde van los desaparecidos

Busca en el agua y en los matorrales

Y por que es que desaparecen

Por que no todos somos iguales

Y cuando vuelve el desaparecido

Cada vez que lo trae el pensamiento

Como se llama al desaparecido

Una emoción apretando por dentro

Iemand vertelt het me

Als je mijn man hebt gezien

vroeg de donut

Zijn naam is Ernesto en hij is veertig jaar oud.

werkte als arbeider

In een autobedrijf

Hij droeg een donker overhemd

En lichte broek

Hij is 's nachts vertrokken en is niet teruggekeerd

En ik weet niet meer wat ik ervan moet denken

Wel dit eerder

het was mij niet overkomen

Ik ben drie dagen geweest

op zoek naar mijn zus

haar naam is altagracia

net als oma

Werk achtergelaten voor school

Hij droeg een spijkerbroek

en een wit overhemd

Het was niet het vriendje...

De man is thuis

Bij de politie weten ze niets van haar af

Ook niet in het ziekenhuis

oh oh oh

Iemand vertelt het me

Als je mijn zoon hebt gezien

Hij is geneeskundestudent

Zijn naam is Augustinus

En hij is een goede jongen

Hij is soms koppig als hij denkt

Ze hebben hem gearresteerd...

Ik weet niet welke kracht

Witte broek gestreept overhemd

stap voor gisteren

oh oh oh

Clara Chinonen

Haar naam is mijn moeder

Ze is een ziel van God

En hij bemoeit zich met niemand

Ze hebben haar als getuige meegenomen

voor een zaak

dat is niets anders met mij

En ik ging me overgeven

vandaag middag

En nu zag ik dat ze het niet weten

die haar heeft meegenomen

Van de kazerne!

oh oh oh

Gisteravond luisterde ik

verschillende explosies

Shotgun- en revolverschoten

Snel rijdende auto's, remmen, geschreeuw

Echo's van laarzen in de straat

deur klopt

Klachten, door goden, kapotte borden

Ze speelden de soap

Daarom keek niemand naar buiten

Struisvogel

Waar gaan de verdwenen mensen heen

Zoek in het water en in de struiken

En waarom verdwijnen ze

want we zijn niet allemaal hetzelfde

En wanneer de verdwenen terugkeert

Elke keer als de gedachte het brengt

Hoe heet de vermiste persoon?

Een emotie die naar binnen knijpt