Indian Sunset - Mary Travers

As he awoke that evening with the smell of wood-smoke clinging

Like a gentle cobweb hangin' upon a painted teepee

He went to see his chieftain with his war lance and his woman

For they told him that the yellow moon would very soon be leaving

«oh, this I can’t believe, «he said, «I won’t believe our war lord’s dead!

He would not leave the chosen ones to the buzzards and the soldiers' guns»

Oh, great father of the Iroquois, ever since I was young

I’ve read the writing of the smoke and breast-fed on the sound of drums

I’ve learned to hurl the tomahawk and ride a painted pony wild

To run the gauntlet of the Sioux, to make a chieftain’s daughter mine

And now you ask that I should watch the red men’s race be slowly crushed?

What kind of words are these to hear from yellow dog, whom the white man fears?

I take only what is mine;

my pony, my squaw, and my child

I can’t stay to see you die, along with my tribe’s pride

I go to search for the yellow moon and the fathers of our sons

Where the red sun sinks in the hills of gold and the healing waters run

Tramplin' down the prairie rose, leaving hooftracks in the sand

Those who wish to follow me, I welcome with my hand

I heard from passing renegades, Geronimo was dead

He’d been laying down his weapons when they filled him full of lead

Now there seems no reason why I should carry on

In this land that once was my land I can’t find a home

It’s lonely and it’s quiet and the horse soldiers are comin'

And I think it’s time I strung my bow and ceased my senseless running

For now I’ll find the yellow moon along with my loved ones

Where the buff’loes graze in the clover fields without the sound of guns

And the red sun sinks at last into the hills of gold

And peace to this young warrior comes with a bullet hole!

Toen hij die avond wakker werd met de geur van houtrook

Als een zacht spinneweb dat aan een geverfde tipi hangt

Hij ging naar zijn leider met zijn oorlogslans en zijn vrouw

Want ze vertelden hem dat de gele maan zeer binnenkort zou vertrekken

«oh, dit kan ik niet geloven, «zei hij, «ik geloof niet dat onze krijgsheer dood is!

Hij zou de uitverkorenen niet overlaten aan de buizerds en de geweren van de soldaten»

Oh, grote vader van de Iroquois, sinds ik jong was

Ik heb het schrijven van de rook gelezen en borstvoeding gegeven op het geluid van drums

Ik heb geleerd om de tomahawk te slingeren en wild op een geverfde pony te rijden

Om de handschoen van de Sioux te lopen, om de dochter van een opperhoofd de mijne te maken

En nu vraag je of ik moet toekijken hoe de race van de rode mannen langzaam wordt verpletterd?

Wat voor soort woorden zijn dit om te horen van de gele hond, die de blanke man vreest?

Ik neem alleen wat van mij is;

mijn pony, mijn squaw en mijn kind

Ik kan niet blijven om jou te zien sterven, samen met de trots van mijn stam

Ik ga op zoek naar de gele maan en de vaders van onze zonen

Waar de rode zon zakt in de heuvels van goud en het geneeskrachtige water stroomt

Tramplin' down the prairie steeg op en liet hoefsporen achter in het zand

Degenen die mij willen volgen, verwelkom ik met mijn hand

Ik hoorde van passerende afvalligen dat Geronimo dood was

Hij had zijn wapens neergelegd toen ze hem vol lood vulden

Nu lijkt er geen reden waarom ik zou doorgaan

In dit land dat ooit mijn land was, kan ik geen thuis vinden

Het is eenzaam en het is stil en de paardensoldaten komen eraan

En ik denk dat het tijd wordt dat ik mijn boog span en stop met mijn zinloze rennen

Voor nu vind ik de gele maan samen met mijn dierbaren

Waar de buffels grazen in de klavervelden zonder het geluid van geweren

En de rode zon zakt eindelijk in de heuvels van goud

En vrede voor deze jonge krijger komt met een kogelgat!