Дождь - Marlen

Скажу, что не увижу никогда

Отпущенную нами вверх синицу

И если мне вдруг встретится весна

Вернет тебе мелодию как птицу

Случайный взгляд из светлого вчера

Из звонких рюмок как глоток надежды

Что говорили звезды до утра

И ночь нас кутала в свои одежды

Припев:

По крышам бьет лишь дождь

Пока-пока

Из мифов не доступных городов

Мы строили путь жизненных фантазий

Пускались вплавь до дальних берегов

Европ Бразилий Аргентин и Азий

Тасуются колоды наших карт

Фрагменты удивительнейших судеб

Которые не сложатся никак

Пока о правилах не позабудем

Припев:

По крышам бьет лишь дождь

Пока-пока

Ik zal zeggen dat ik het nooit zal zien

Een door ons uitgebrachte mees

En als ik plotseling de lente ontmoet

Zal je een melodie teruggeven als een vogel

Willekeurige blik van gisteren

Van sonore bril als een slokje hoop

Wat zeiden de sterren tot de ochtend?

En de nacht wikkelde ons in zijn kleren

Refrein:

Alleen regen slaat op de daken

Tot ziens

Uit de mythen van ontoegankelijke steden

We hebben het pad van levensfantasieën gebouwd

We zwommen naar verre kusten

Europa Brazilië Argentinië en Azië

De stapels van onze kaarten zijn geschud

Fragmenten van de meest verbazingwekkende lotsbestemmingen

Wat op geen enkele manier zal kloppen

Tot we de regels vergeten

Refrein:

Alleen regen slaat op de daken

Tot ziens