All'orizzonte -

Sento che quest’aria

Voglia dirmi libertà

La sabbia accarezza i piedi miei

Solo per dirmi che non ci sei

Il sole splende e splenderà

E la rabbia mi passerà

Il buio cade su di me

Ora non piango più per te

All’orizzonte

Se vedo le onde

Tu non ci sei più

All’orizzonte

Non ci sono ombre, tu non sei laggiù

Il rosso solo brucerà

Il ricordo che ho di te

Il rosso sole spegnerà

La rabbia che provo per te

Tra le nuvole lassù i miei rimpianti lascerò

Milioni di stelle o forse più

Con la mia storia accompagnerò

Tutto ciò che rimane di me

Forse un giorno brillerà

Quando saprò qual è il perché

Quando saprò la verità

All’orizzonte

Se vedo le onde

Tu non ci sei più

All’orizzonte

Non ci sono ombre, tu non sei laggiù

Il nostro solo brucerà

Il ricordo che ho di te

Il rosso sole spegnerà

La rabbia che provo per te

Attimi tremendi di cui non ti sorprendi

Le lingue della gente sono sempre più taglienti

Commenti potenti quasi insofferenti

Che stanno a giudicare tutti quanti i tuoi momenti

Ma nessuno sa cosa c'è al di là

Non ha mai capito niente e mai potrà

Di questa storia qua, se mai ci sarà

Una vera fine allora tutto si capirà

All’orizzonte

Se vedo le onde

Tu non ci sei più

All’orizzonte

Non ci sono ombre, tu non sei laggiù

Il rosso sole brucerà

Il ricordo che ho di te

Il rosso sole spegnerà

La rabbia che provo per te

Sento che quest’aria

Voglia dirmi libertà

La sabbia accarezza i piedi miei

Solo per dirmi che non ci sei

Ik voel deze lucht

Zeg me vrijheid

Het zand streelt mijn voeten

Gewoon om me te vertellen dat je er niet bent

De zon schijnt en zal schijnen

En mijn woede zal voorbijgaan

De duisternis valt op mij

Nu huil ik niet meer om jou

Op de horizon

Als ik de golven zie

Je bent hier niet meer

Op de horizon

Er zijn geen schaduwen, je bent daar niet

Het rood zal alleen branden

De herinnering die ik aan jou heb

De rode zon zal uitgaan

De woede die ik voor je voel

Ik zal mijn spijt daar in de wolken achterlaten

Miljoenen sterren of misschien meer

Met mijn verhaal zal ik begeleiden

Alles wat er van mij overblijft

Misschien zal het op een dag schijnen

Wanneer weet ik wat het waarom is

Wanneer zal ik de waarheid weten

Op de horizon

Als ik de golven zie

Je bent hier niet meer

Op de horizon

Er zijn geen schaduwen, je bent daar niet

Alleen die van ons zal branden

De herinnering die ik aan jou heb

De rode zon zal uitgaan

De woede die ik voor je voel

Geweldige momenten waar je niet door verrast wordt

De tongen van mensen worden steeds scherper

Krachtige bijna ongeduldige opmerkingen

Die allemaal je momenten beoordelen

Maar niemand weet wat erachter ligt

Hij heeft nog nooit iets begrepen en zal het ook nooit kunnen

Van dit verhaal hier, als het ooit zal gebeuren

Een echt einde, dan wordt alles begrepen

Op de horizon

Als ik de golven zie

Je bent hier niet meer

Op de horizon

Er zijn geen schaduwen, je bent daar niet

De rode zon zal branden

De herinnering die ik aan jou heb

De rode zon zal uitgaan

De woede die ik voor je voel

Ik voel deze lucht

Zeg me vrijheid

Het zand streelt mijn voeten

Gewoon om me te vertellen dat je er niet bent