Xanax - Margaret

Obudził mnie zły sen

I nie chce dłużej spać

Krzyczy to co we mnie jest

Że nie ma czego się bać

Po ciemku mknę do świec

Jak naćpana ćma

Bo to czego bardzo chcę

Krzyczy do mnie w moich snach

Atmosfera gęsta

Bo za duża presja

Chyba dzisiaj pełnia

Znów ta sama pętla

Wyjeżdżam nie ten pejzaż

Na pobocze skręcam

Niema dla mnie miejsca

Znów ta sama pętla

Jesienne depresje

Palę na zmienne kurz i amnezję

Skóra tak jasna, myśli tak ciemne

Uprawiam samoudrękę

Mówią mi: Ty to masz szczęście

Wiem, ze inni mają gorzej ode mni

Jedyne szczęście jaki dziś znam

To te na receptę

Ataki paniki i bezdech

Stroje czarne, nastroje niebieskie

Podobnie chodzę przed siebie

Ale to dla mnie bezsens obecnie

Dzisiaj nic mi się nie chce

Wychodzę z domu ubrana jak menel

Papparazi zacierają ręce

Lecz kuma że wszystko ma swoją cenę

Obudził mnie zły sen

I nie chce dłużej spać

Krzyczy to co we mnie jest

Że nie ma czego się bać

Po ciemku mknę do świec

Jak naćpana ćma

Bo to czego bardzo chcę

Krzyczy do mnie w moich snach

Atmosfera gęsta

Bo za duża presja

Chyba dzisiaj pełnia

Znów ta sama pętla

Wyjeżdżam nie ten pejzaż

Na pobocze skręcam

Niema dla mnie miejsca

Znów ta sama pętla

Kolejne kółko po mieście

Uściski, których nie chcę

Wymieniam spojrzenia mętne

Między kolejny piętrem a dreszczem

Wszystko wydaje sie takie tandetne

Motywy ludzi pokrętne

Nic dziwnego ze mam spięty mięsień

Chwilami nie wiem, nic nie wiem

Być może za duże mam wymagania

I zostanę z tym całkiem sama

Wokół oczy w ekranach

Bo to znieczula usypie jak xanax

Szukam biletów lotniczych od rana

Za bardzo znużył mnie banał

Została mi tylko melodia jak sanah

Żyję tym co mam w planach

Obudził mnie zły sen

I nie chce dłużej spać

Krzyczy to co we mnie jest

Że nie ma czego się bać

Po ciemku mknę do świec

Jak naćpana ćma

Bo to czego bardzo chcę

Krzyczy do mnie w moich snach

Atmosfera gęsta

Bo za duża presja

Chyba dzisiaj pełnia

Znów ta sama pętla

Wyjeżdżam nie ten pejzaż

Na pobocze skręcam

Niema dla mnie miejsca

Znów ta sama pętla

Ik werd gewekt door een nare droom

En ik wil niet meer slapen

Het schreeuwt wat er in mij zit

Dat er niets is om bang voor te zijn

In het donker haast ik me naar de kaarsen

Als een gestenigde mot

Want dat is wat ik echt wil

Hij schreeuwt tegen me in mijn dromen

De atmosfeer is dicht

Omdat te veel druk

Ik denk een volle maan vandaag

Weer dezelfde lus

Ik verlaat het verkeerde landschap

Ik draai naar de kant van de weg

Er is geen plaats voor mij

Weer dezelfde lus

Herfstdepressies

Ik rook tot veranderlijk stof en geheugenverlies

Huid zo licht, gedachten zo donker

Ik kwel mezelf

Ze vertellen me: je hebt geluk

Ik weet dat anderen zich slechter voelen dan ik

Het enige geluk dat ik vandaag ken

Dit zijn de recepten

Paniekaanvallen en apneu

Zwarte kostuums, blauwe stemmingen

Evenzo loop ik vooruit

Maar dat is nu onzin voor mij

Vandaag heb ik nergens zin in

Ik verlaat het huis gekleed als een zwerver

Papparazi wrijven hun handen tegen elkaar

Maar ze weet dat alles een prijs heeft

Ik werd gewekt door een nare droom

En ik wil niet meer slapen

Het schreeuwt wat er in mij zit

Dat er niets is om bang voor te zijn

In het donker haast ik me naar de kaarsen

Als een gestenigde mot

Want dat is wat ik echt wil

Hij schreeuwt tegen me in mijn dromen

De atmosfeer is dicht

Omdat te veel druk

Ik denk een volle maan vandaag

Weer dezelfde lus

Ik verlaat het verkeerde landschap

Ik draai naar de kant van de weg

Er is geen plaats voor mij

Weer dezelfde lus

Nog een rondje door de stad

Knuffels die ik niet wil

Ik wissel doffe blikken uit

Tussen de volgende verdieping en de spanning

Alles lijkt zo cheesy

De motieven van mensen zijn verdraaid

Geen wonder dat mijn spieren gespannen zijn

Soms weet ik het niet, ik weet niets

Misschien zijn mijn verwachtingen te hoog

En ik zal er helemaal alleen mee zijn

Ogen in de schermen rondom

Omdat het de slaap verdooft zoals xanax

Ik ben al sinds de ochtend op zoek naar vliegtickets

Het cliché put me te veel uit

Het enige wat me nog rest is een melodie als een sanah

Ik leef wat ik heb gepland

Ik werd gewekt door een nare droom

En ik wil niet meer slapen

Het schreeuwt wat er in mij zit

Dat er niets is om bang voor te zijn

In het donker haast ik me naar de kaarsen

Als een gestenigde mot

Want dat is wat ik echt wil

Hij schreeuwt tegen me in mijn dromen

De atmosfeer is dicht

Omdat te veel druk

Ik denk een volle maan vandaag

Weer dezelfde lus

Ik verlaat het verkeerde landschap

Ik draai naar de kant van de weg

Er is geen plaats voor mij

Weer dezelfde lus