Castrum Doloris - Marduk

Perceive how our shadow and movitz mon frere

Within a darkness en closes

How gold and purple in the shovel there

To gravel and rags disposes

From his torment river charon waves

And three times thereafter the digger of graves

Ended it all this your last groan

Therefore movitz come do what I grave

Help raise our sisters?

tombstone

Oh that wistful and forgotten place

Under the branches that hushes

Where time and death one hideous face

Unites into ashes

You who never once by envy was struck

Although your time came when you ran out of luck

Amongst the graves always narrows

Enemy there armed with face carved in rock

Gently breaking ones arrows

The little Bell tolling the grand Bells

Groan

Cantor with flowers in the gate

And with the Bellowing prayer like

Tone

Hallows those who met their fate

Path that leads up to this grand yard

Of tombs

Tramples on roses fading yellowing

Bloom

Moulding hoardings and biers

Until this long black clad row of doom

Deeply bows down in tears

Past on to rest fistfight and ball

Gone is the love of your life

At where the grass yet don’t grow at all

You look back at your buried wife

She from wine and liquor parted today

And with her all the joy that kept death away

Bottle who will now command thee?

Thirsty was she now have become deaths prey

We are all thirsty as can be

Zie hoe onze schaduw en movitz mon frere

In het donker en sluit

Hoe goud en paars in de schop daar

Om grind en vodden weg te gooien

Van zijn kwelling zwaait de rivier charon

En drie keer daarna de graver van graven

Eindigde dit alles, je laatste kreun

Daarom movitz kom doen wat ik graf

Onze zussen helpen opvoeden?

grafsteen

Oh, die weemoedige en vergeten plek

Onder de takken die verstomt

Waar tijd en dood één afschuwelijk gezicht zijn

Verenigt tot as

Jij die nog nooit door afgunst werd geslagen

Hoewel je tijd kwam toen je geen geluk meer had

Tussen de graven versmalt altijd

Vijand daar gewapend met gezicht uitgehouwen in rots

Voorzichtig de pijlen breken

De kleine klok die de grote klok luidt

Kreunen

Cantor met bloemen in de poort

En met het brullende gebed like

Toon

Heilt degenen die hun lot hebben ontmoet

Pad dat naar deze grote tuin leidt

van graven

Vertrappelt rozen die vergeling worden

Bloeien

Vormen van reclameborden en bieren

Tot deze lange, zwartgeklede rij ondergang

Buigt diep in tranen

Voorbij om te rusten vuistgevecht en bal

Weg is de liefde van je leven

Waar het gras nog helemaal niet groeit

Je kijkt terug op je begraven vrouw

Zij van wijn en sterke drank heeft vandaag afscheid genomen

En met haar alle vreugde die de dood weghield

Fles, wie zal u nu bevelen?

Dorstig was ze nu dood prooi geworden

We hebben allemaal zo'n dorst als maar kan