Solstice - Marcus Warner

Across the distant worlds, far off in the sky

I can hear your calling voice, when the planets come sailing by

The nights all sound the same, clouds drifting away

The ocean sings my name, but my heart aches every day

'Cause when we ran across the hills in the breeze

You gave me a gentle smile

And when we lay under the shade of the trees

We were with the world for a little while

In times of loneliness, they say you should be strong

But I can’t live like this, when the evenings are so long

Life around me always grows, like flowers in the spring

Yet I ignore everything it shows, and the changes it may bring

('Cause when we ran across the hills in the breeze)

(You gave me a gentle smile)

(And when we lay under the shade of the trees)

(We were with the world for a little while)

'Cause when we ran across the hills in the breeze

You gave me a gentle smile

And when we lay under the shade of the trees

We were with the world for a little while

And when we lay under the shade of the trees

We were with the world for a little while

Over de verre werelden, ver weg in de lucht

Ik kan je roepstem horen, als de planeten voorbij komen zeilen

De nachten klinken allemaal hetzelfde, wolken drijven weg

De oceaan zingt mijn naam, maar mijn hart doet elke dag pijn

Want toen we over de heuvels renden in de wind

Je gaf me een zachte glimlach

En toen we in de schaduw van de bomen lagen

We waren even bij de wereld

In tijden van eenzaamheid zeggen ze dat je sterk moet zijn

Maar zo kan ik niet leven, als de avonden zo lang zijn

Het leven om me heen groeit altijd, zoals bloemen in de lente

Toch negeer ik alles wat het laat zien, en de veranderingen die het kan brengen

(Want toen we in de wind over de heuvels renden)

(Je gaf me een zachte glimlach)

(En als we in de schaduw van de bomen lagen)

(We waren een tijdje bij de wereld)

Want toen we over de heuvels renden in de wind

Je gaf me een zachte glimlach

En toen we in de schaduw van de bomen lagen

We waren even bij de wereld

En toen we in de schaduw van de bomen lagen

We waren even bij de wereld