Udahni - Nevena Glibetić Nensi, Krumes

Udahni, pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti, daleko plovi brod

Udahni i pusti, taj svet nije

Tvoj

Ponekad voleo bih da umaknem nekud

Voleo bih da jednostavno nestanem

Voleo bih da jednostavno prestanem

Da budem sve što post’o sam nakon svoje petnaeste

Samo je tada bilo effortless

Sada sam nešto k’o hologram

Sada tu sam i nisam i zurim u lica

Nekapirajući ništa od ovoga

Tik-tik i postpopularnost

Jao čekaj, jel' ti beše onaj reper?

Sad te nema nigde a pre te bilo stalno

Naj fan sam tebe, IDJa i Cece

Ja volim sve u isto vreme

Zato što sam millennial kreten

Samo da sam prvi comment nakon pesme

I fotka za mreže i potpis na listu od sveske

Tik-tik i postidentitet

Nije MC, piše neke knjige

Nije pisac, piše neke rime

Ni PN ni BG, adresa iz lične je nigde

Kao korov, niče gde stigne

I čujem da se meša u politiku

A znamo povod smišljene igre

Za pare da nam podeli po kritiku

A to je mali paćenik i strani plaćenik

I bilo bi bolje da je za glavu skraćen

I da pusti nas na miru da slavimo svoje ruglo i ambis

Nemoj da daviš!

Tik-tik i postrealizam

Devedesete ispred i iza

Svi pukli, samo nek pucaju

Predsednik i dalje drži čas fašizma

Kao da sam dva’es godina bio u komi i probudio se danas

Potpuni stranac, sav sam k’o magla k’o sablast

Prošlosti balast nije moj svet, nije mi jasan

Ukrašen grad k’o Zorica Brunclik

Džiberski naslovi svuda za klik

Ceo dan s medija laže te lik

Piša ti u usta a ti moliš za bis

Beda i kič, beznađe ljiga i šminka

Sve dok ih 'zika sa Pinka

Lagano vozika kod šrinka

Žaba se skuvala živa, evo me s njom u šerpi

A što li je to moja briga i čije bukagije teglim

Zato blindiram sebe i nižem bližnje pod palubom barke Nojeve

Ali čujem iz komore sve što izgovore

Gore iz Gomore i Sodome i kažem

Udahni

Udahni i pusti, daleko plovi brod

Udahni i pusti, taj svet nije tvoj

Tik-tik i Eminem srpski

Kažem «hvala» a mislim se «crkni»

Da me sad lupi auto il' tramvaj

Eto šta bi pamtili manje-više sve kad se skupi

I zato mi je dobro u rupi

Jer gore je govana pomama

Kad je nenormalno normalna pojava

Ostaje da budeš ili barka Nojeva ili glava bojeva

Vazda bolje da padnem u zaborav nego pad na kolena

Naš svet je ovca i gazda kolje ga

Istina gola a svi kul s tim k’o da smo Ada Bojana

Post-postskriptum

Ovih dana si betoniram kriptu

Kriptonitom ispod ne dam nikom

Čisto inkognito pa i superljude smatram viškom

Istom pričom dave savetodavno

A neću ničiji savet odavno

Dao sam sebi zavet uglavnom da mi grafikon duše izgleda ravno

Da me ne dotiče i ne pogađa

Černobilj ovdašnji, java iz košmara, ljudi bez obraza

Nije rov da puca no da ne bi puk’o od poraza

I zato odbij — šta ćeš ovde sa bombom u katakombi?

I nema nade, nada je sada zombi

Otkinutom vilicom tužno se smeši i kopni

Psihoze obučene u lica

Bauljaju do posla i nazad

Savile se šipke i kičma

I koji ću im ja kurac da ih smaram?

Zato utisak nedelje — ja neopredeljen

Ne želim ni da čujem, da vidim, da jedem

Sve pripadam nepripadanju

Samom sebi sam varka

Ukidam i Marčela i Marka da umaknem nekud

Da jednostavno nestanem

Da jednostavno prestanem

Da budem sve što post’o sam nakon svoje petnaeste

Samo je tada bilo effortless

Sada sam nešto k’o utvara

Zatvaram vrata svog bunkera

Nagazim leš što zvao se Uteha i kažem

Udahni

Udahni i pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti

Udahni i pusti, daleko plovi brod

Udahni i pusti, taj svet nije tvoj

Udahni i pusti, svet nije tvoj

Adem in, laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los, het schip vaart ver

Adem in en laat los, die wereld is niet

De jouwe

Soms zou ik er even tussenuit willen

Ik wou dat ik gewoon kon verdwijnen

Ik wou dat ik gewoon kon stoppen

Om alles te zijn wat ik vastte nadat ik vijftien was

Alleen toen ging het moeiteloos

Nu ben ik als een hologram

Nu ben ik hier en ik ben niet en ik staar naar de gezichten

Niets van dit vastleggen

Tick-tick en postpopulariteit

Helaas, wacht, was dat je rapper?

Nu ben je nergens en voordat je permanent was

Ik ben een fan van jou, IDJa en Cece

Ik hou van alles tegelijk

Omdat ik een millennial eikel ben

Om de eerste reactie te zijn na het nummer

En een foto voor de netwerken en een handtekening op de notebooklijst

Vink-tick en identiteit

Hij is geen MC, hij schrijft wat boeken

Hij is geen schrijver, hij schrijft wat rijmpjes

Noch PN noch BG, persoonlijk adres is nergens

Als onkruid groeit het waar het reikt

En ik hoor dat hij zich bemoeit met de politiek

En we kennen de reden voor het doordachte spel

Voor het geld om met ons te delen na de kritiek

En dat is een kleine martelaar en een buitenlandse huurling

En het zou beter zijn als het werd ingekort door het hoofd

En om ons met rust te laten om onze spot en afgrond te vieren

Niet stikken!

Tick-tick en postrealisme

Jaren negentig vooruit en achteruit

Iedereen brak, laat ze gewoon schieten

De president heeft nog steeds een klasse van fascisme

Het is alsof ik twee jaar in coma heb gelegen en vandaag wakker werd

Een complete vreemdeling, ik ben als een mist als een geest

De ballast van vroeger is niet mijn wereld, het is mij niet duidelijk

Een versierde stad als Zorica Brunclik

Dziber-titels overal voor een klik

Het personage heeft de hele dag tegen je gelogen vanuit de media

Hij plast in je mond en jij smeekt om een ​​toegift

Ellende en kitsch, hopeloosheid, slijm en make-up

Zolang ze zika zijn van Pink

Licht rijden bij de krimp

De kikker was levend gekookt, hier ben ik met haar in een pot

En wat is mijn zorg en wiens zeerovers ik vervoer?

Dus ik wapen me en laat mijn buren onder het dek van de ark van Noach zakken

Maar ik hoor vanuit de kamer alles wat ze zeggen

Op uit Gomorra en Sodom en ik zeg

Inademen

Adem in en laat los, het schip vaart ver

Adem in en laat los, die wereld is niet van jou

Tick-tick en Eminem Servisch

Ik zeg "dank je" en ik bedoel "sterven"

Laat me geraakt worden door een auto of een tram

Dit is wat je je min of meer zou herinneren als je samenkomt

En daarom ben ik goed in het gat

Omdat de rage boven shit is

Wanneer het abnormaal normaal is

Het blijft ofwel de ark van Noach of het hoofd van de strijd

Het is altijd beter om in de vergetelheid te raken dan op mijn knieën te vallen

Onze wereld is een schaap en de baas slacht het

De waarheid is naakt en iedereen is er cool mee alsof we Ada Bojana zijn

Post-naschrift

Tegenwoordig ben ik mijn crypte aan het betonneren

Ik geef onderstaande kryptoniet aan niemand

Ik beschouw pure incognito en zelfs supermensen als overtollig

Met hetzelfde verhaal geeft hij advies

En ik zal voor een lange tijd niemands advies aannemen

Ik heb mezelf vooral gezworen om de kaart van mijn ziel er plat uit te laten zien

Raak me niet aan en sla me niet

Tsjernobyl hier, nachtmerries, gezichtsloze mensen

Het is geen loopgraaf om te schieten, maar niet om te verslaan

En dus weigeren - wat ga je hier doen met de bom in de catacomben?

En er is geen hoop, hoop is nu een zombie

Met een gescheurde kaak glimlachte hij droevig en knikte

Psychose getraind in gezichten

Ze gaan naar hun werk en terug

De staven en rug zijn gebogen

En wat ga ik in godsnaam doen om ze lastig te vallen?

Dat is waarom de indruk van de week - ik ben onbeslist

Ik wil niet eens horen, zien, eten

Ik behoor tot niet-behorend

ik bedrieg mezelf

Ik zeg zowel Marcello als Mark af om ergens weg te komen

Gewoon verdwijnen

Om gewoon te stoppen

Om alles te zijn wat ik vastte nadat ik vijftien was

Alleen toen ging het moeiteloos

Nu ben ik als een geest

Ik sluit de deur van mijn bunker

Ik stap op een lijk genaamd Consolation en zeg:

Inademen

Adem in en laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los

Adem in en laat los, het schip vaart ver

Adem in en laat los, die wereld is niet van jou

Adem in en laat los, de wereld is niet van jou