Tu Boca - Marcela Morelo

Entre tanta gente,

Cuando no te encuentro,

Paso todo el tiempo

Sin saber que hacer.

Y no existe nada,

Que conforme,

Todos mis temores,

Vuelven a crecer.

Creo que es tu boca,

La que me domina.

Sin piedad y a prisa,

Me hizo enloquecer.

Porque con tus besos

Y con tus palabras,

Reviven mis ganas

Y salgo a vencer.

Pero que tienes tú en esos besos, esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú en esos besos, esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú

Pero que tienes tú

Que me muero de amor.

No es ningún reproche,

Todo lo contrario.

Me sorprendo de verme,

Ausente sin ti.

No había vivido,

Nada, nada parecido,

Soy tan dependiente,

Que no puedo creer.

Pero que tienes tú en esos besos, esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú en esos besos, esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú

Pero que tienes tú

Que me muero de amor.

Tu boca no me puede contener.

Que locura,

No sé si es ternura

Si es amor o si es placer.

Que locura,

No sé si es ternura

Si es amor o si es placer.

Que locura,

No sé si es ternura

Si es amor o si es placer.

Que locura,

No sé si es ternura

Si es amor o si es placer.

Pero que tienes tú, en esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú en esos besos, esa boca,

Que me vuelven loca.

Pero que tienes tú

Pero que tienes tú

Que me muero de amor.

Pero que tienes tú

Pero que tienes tú

Que me muero de amor.

tussen zoveel mensen,

Wanneer ik je niet kan vinden

Ik breng de hele tijd door

Zonder te weten wat te doen.

En er is niets

hoe tevreden,

Al mijn angsten

Ze groeien terug.

Ik denk dat het jouw mond is

Degene die mij domineert.

Meedogenloos en haastig,

Het maakte me gek.

want met jouw kussen

en met jouw woorden,

herleef mijn verlangen

En ik ga uit om te winnen.

Maar wat heb je aan die kussen, die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je aan die kussen, die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je?

Maar wat heb je?

Dat ik sterf van liefde.

Het is geen verwijt,

In tegendeel.

Ik ben verbaasd mezelf te zien,

afwezig zonder jou

ik had niet geleefd

niets, niets van dien aard,

Ik ben zo afhankelijk

Dat kan ik niet geloven.

Maar wat heb je aan die kussen, die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je aan die kussen, die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je?

Maar wat heb je?

Dat ik sterf van liefde.

Je mond kan me niet bevatten.

wat een waanzin,

Ik weet niet of het tederheid is

Of het liefde is of plezier.

wat een waanzin,

Ik weet niet of het tederheid is

Of het liefde is of plezier.

wat een waanzin,

Ik weet niet of het tederheid is

Of het liefde is of plezier.

wat een waanzin,

Ik weet niet of het tederheid is

Of het liefde is of plezier.

Maar wat heb je in die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je aan die kussen, die mond,

Dat maakt me gek.

Maar wat heb je?

Maar wat heb je?

Dat ik sterf van liefde.

Maar wat heb je?

Maar wat heb je?

Dat ik sterf van liefde.