Mal-Agradecido - maquinas

Por essa eu não esperava

Saiu de cima de mim

Pegou suas roupas

E bateu a porta

E mesmo sem saber

Eu me olho ao espelho

Completamente nu

E entendo sua ânsia

E em noite passadas

Lembro de toda a inveja

Dos gritos no escuro

De encher a cara

E eu aqui, envolvido em repulsa

E com saudades da miséria

Me pergunto todos os dias:

Quando irei me esquecer?

Você não sabe responder

Hiervoor had ik niet verwacht

Ga van me af

nam je kleren

En sloeg de deur dicht

En zelfs zonder het te weten

Ik kijk naar mezelf in de spiegel

helemaal naakt

En ik begrijp je gretigheid

En gisteravond

Ik herinner me alle jaloezie

Van het geschreeuw in het donker

Vul je gezicht

En hier ben ik, gehuld in afkeer

En de ellende missen

Ik vraag me elke dag af:

Wanneer zal ik het vergeten?

je weet niet hoe je moet antwoorden