Ébola - Manta Ray

Jeremy Lee, at an ice-creamery

On the evening of October 10th

Lost fifty-five dollars and seventy cents

Was shot twice in the chest

And again in the head

The police found him dead by the walk-in

And he loved God so much

As he lay inside his bed

He could feel her sweep over his skin

Feel her filling the air with the weight of her care

He didn’t care what was waiting for him

How he’d cry, cry so much

Knowing that this was the end

And then feel like a leaf

Lifted by wind

How I’d love him so much that I almost cave in

Every time my hand touches the pen

So lower your cameras and switch off the spot

You shouldn’t be proud of the footage you got

'Cause there won’t be an end to the similar shots

That have happened, are happening, and can’t be prevented

From endlessly happening again

For all your pride and your comfort and speed of ascent

You’re heading too soon for a similar end

Maybe coughing up blood in a hospital bed

As your heart attack, cancer or car accident

Breaks you down to a place in the ground for your kids to come visit

And if God loves us back, now we know, out and in

She must have no control over this world’s events

Because no one deserves this much punishment

Now it’s late in the autumn and leaves line the bend

It’s a beautiful day for the first snow to land

So it’s landing on me and on Jeremy Lee

Who left this world gracefully, broken

Jeremy Lee, bij een ijssalon

Op de avond van 10 oktober

Vijfenvijftig dollar en zeventig cent verloren

Werd tweemaal in de borst geschoten

En weer in het hoofd

De politie vond hem dood bij de walk-in

En hij hield zo veel van God

Terwijl hij in zijn bed lag

Hij voelde haar over zijn huid vegen

Voel hoe ze de lucht vult met het gewicht van haar zorg

Het kon hem niet schelen wat hem te wachten stond

Hoe hij huilde, zo veel huilde

Wetende dat dit het einde was

En voel je dan als een blad

Opgeheven door de wind

Wat zou ik zo veel van hem houden dat ik bijna bezwijk

Elke keer dat mijn hand de pen aanraakt

Dus laat je camera's zakken en zet de spot uit

Je mag niet trots zijn op de beelden die je hebt gemaakt

Omdat er geen einde komt aan soortgelijke shots

Die zijn gebeurd, gebeuren en kunnen niet worden voorkomen

Van eindeloos weer gebeuren

Voor al je trots en je comfort en snelheid van beklimming

Je gaat te snel naar een soortgelijk einde

Misschien bloed ophoesten in een ziekenhuisbed

Als uw hartaanval, kanker of auto-ongeluk

Breekt je in op een plek in de grond waar je kinderen op bezoek kunnen komen

En als God van ons houdt, weten we het nu, uit en in

Ze mag geen controle hebben over de gebeurtenissen in deze wereld

Omdat niemand zo veel straf verdient

Nu is het laat in de herfst en staan ​​er bladeren in de bocht

Het is een mooie dag voor de eerste sneeuw die landt

Dus het landt op mij en op Jeremy Lee

Wie verliet deze wereld gracieus, gebroken