Malva - Manolo Garcia

Malva, te quise tanto, Malva, que da risa el pensarlo

Malva, de amor llore tanto que podria caber en un saco lleno de gatos

Mi sueños son palomas mensajeras que se pierden entre las antenas,

sobre la ciudad, y no vuelven jamas

O regresan con una rama de olivo en el pico y se quedan a esperar junto a algun

portal

Tus sueños son redes de pescador.

Cortinas sobre puertas encaladas con un

ribete azul (como tus ojeras)

Malva por ellas supe, Malva que estaba perdiendo

Malva te tuve tanto, que podria caber en un saco de gatos

Los años que pasan sin ti son cerezas de un cesto tejido de helechos.

Gorriones intrusos en un nido ajeno

Y mi andar es ya tan lento, que solo te siento muy de vez en cuando

Un instante, en el vertigo de alguna cancion

Y sueño con redes de pescador

Cortinas sobre puertas encaladas con un ribete azul que son tus ojeras

Malva.

Te llore como para rebosar mares

Como para reflotar naves que seran solo astillas que descubriran buscadores de

pecios tierra adentro

En otras vidas, en otros mundos vestidos de siglos, vestidos de asfalto sobre

lechos marinos

Sobre caracolas fosiles y estelas en el siempre y en el nunca de nuestro

firmamento

Malva, por ti llore tanto que podria llenar un cestillo de esparto

Malva, ik hield zoveel van je, Malva, het is grappig om erover na te denken

Malva, ik heb zo gehuild om liefde dat ik in een zak vol katten zou passen

Mijn dromen zijn postduiven die verdwalen tussen de antennes,

over de stad, en ze komen nooit meer terug

Of ze komen terug met een olijftak in hun snavel en blijven met wat wachten

portaal

Je dromen zijn vissersnetten.

Gordijnen over witgekalkte deuren met een

blauwe rand (zoals je donkere kringen)

Malva voor hen wist ik, Malva die ik aan het verliezen was

Malva, ik had je zo veel, dat ik in een kattenzak zou passen

De jaren die voorbij gaan zonder jou zijn kersen in een mand gevlochten van varens.

Binnendringende mussen in een vreemd nest

En ik loop al zo langzaam, dat ik je maar heel af en toe voel

Een moment, in de duizeligheid van een liedje

En ik droom van vissersnetten

Gordijnen op witgekalkte deuren met een blauwe rand die je donkere kringen zijn

Kaasjeskruid.

Ik huilde tegen je alsof ik zeeën wilde overstromen

Alsof om schepen te laten drijven die slechts splinters zouden zijn ontdekt door zoekers van

wrakken in het binnenland

In andere levens, in andere werelden gekleed in eeuwen, gekleed in asfalt op

zeebodems

Op fossiele schelpen en wakes in het altijd en nooit van ons

firmament

Malva, ik heb zo om je gehuild dat ik een mand met esparto zou kunnen vullen