De Libelulas - Manolo Garcia

Mi amor flota con nenufares en un estanque de libelulas azules

El tuyo es un trio de golondrinas en un bosque de papel

Centellas negras atravesando nubes

Mi amor sera agua del vapor de un barco, carboncillo en tuyo

Pulido anaquel para colgar platos

Para colgar platos con lindos dibujos de arboles floridos

Para nuevas noches calidas de olvidos

El amor es de luz que pasa por ojos de puente romano

Luz cambiante que acaricio sus sillares con las manos que los tallaron

Nuestro amor es busto de arcilla de bella liberta con pendientes

Es de hojas de te de aromas humedos de los orientes

Mi amor flota con nenufares en un estanque de libelilas azules

Castillo es, tejado de golondrinas en un bosque de papel

Abandonadas ruinas bajo las nubes

El arpa da notas, tremula de rosas, y un tu breve boca refila la flauta

Viruta de brozas

De broza de rizos, limaduras de angel

De tu aliento dulce mazapan en bucles y anisillo en gotas

Quemare desde hoy mis rastrojos a diosas terrenales

Y en noches sin luna, candiles votivos de buenos augurios a los nuevos amores

No sera mas, mi amor, mano firme de anillo de mimbre ajustado

Ya por siempre sera de fierro argentino.

Su vaina de cuero gastado

Mijn liefde drijft met waterlelies in een vijver met blauwe libellen

De jouwe is een drietal zwaluwen in een papieren bos

Zwarte vonken door wolken

Mijn liefde zal water zijn van de stoom van een schip, houtskool in de jouwe

Bordenrek gepolijst

Om borden op te hangen met prachtige tekeningen van bloeiende bomen

Voor nieuwe warme nachten van vergeetachtigheid

Liefde is gemaakt van licht dat door de ogen van een Romeinse brug gaat

Veranderend licht dat zijn ashlars streelde met de handen die ze sneden

Onze liefde is mooie vrijheid klei buste met oorbellen

Het is gemaakt van vochtige aromatheebladeren uit het oosten

Mijn liefde drijft met waterlelies in een vijver met blauwe libellen

Kasteel is, dak van zwaluwen in een bos van papier

Verlaten ruïnes onder de wolken

De harp geeft tonen, trilt van rozen, en je korte mond verfijnt de fluit

kaf schaafsel

Van krullend penseel, engelvijlsel

Van je zoete adem marsepein in lusjes en anijs in druppels

Ik zal vanaf vandaag mijn stoppels verbranden tot aardse godinnen

En op maanloze nachten, votieflampen van goede voortekenen voor nieuwe liefdes

Het zal niet meer zijn, mijn liefste, stevige hand van strakke rieten ring

Het zal voor altijd gemaakt zijn van Argentijns ijzer.

Zijn versleten leren schede