The Concealer -

Chills of frigid air breeze through these sheets

A shadow without a corpse now roams our streets

Dug below a grave that most came to shun

Resurface above everything they wish to become

Appearing under a blanket of darkness

Disappearing under the glare of the forgotten sun

I am not insane

The dead walk beside the breathless who speak

I know what I’ve seen and what’s been brought before me

I witness her cry, not another face hides

Alone in this room, a pale beauty still breaths

Chills of frigid air breeze through these sheets

A shadow without a corpse now roams our streets

Alone in a crowded room of wandering souls

White knuckles clinch, only thoughts controlled

A silent plea to simply be seen

As ghosts of men, we embrace the end

Rillingen van een ijskoude wind door deze lakens

Een schaduw zonder lijk dwaalt nu door onze straten

Gegraven onder een graf dat de meeste kwamen om te mijden

Opduiken boven alles wat ze willen worden

Verschijnen onder een deken van duisternis

Verdwijnen onder de schittering van de vergeten zon

Ik ben niet gek

De doden lopen naast de ademlozen die spreken

Ik weet wat ik heb gezien en wat me is voorgehouden

Ik zie haar huilen, geen ander gezicht verbergt zich

Alleen in deze kamer ademt nog een bleke schoonheid

Rillingen van een ijskoude wind door deze lakens

Een schaduw zonder lijk dwaalt nu door onze straten

Alleen in een overvolle kamer van dwalende zielen

Witte knokkels klinken, alleen gedachten worden gecontroleerd

Een stil pleidooi om gewoon gezien te worden

Als geesten van mannen omarmen we het einde