Исповедь -

Под небом кружит одинокий снег,

Срывает с крыш ночную пелену.

С тобой летала к звездам я во сне,

А мне видать хотелось наяву.

Моя любовь по прежнему жива,

Звенит на голоса счастливый миг.

Я на стекле рисую острова

И белый парус только для твоих.

Я тебе во сне кричала громче не могла,

Что бы все начать сначала и сойти с ума.

Я тебе во сне кричала, пусть мы далеки,

Но любовь твоя молчала сердцу вопреки.

Но любовь твоя молчала сердцу вопреки.

Под небом кружит одинокий снег,

Скрывая ледяные облака.

Ты столько раз в толпе терял мой след,

Что я порой прощалась на века.

Поет душа забытые слова

О том, что пусто на земле без них.

Я на стекле рисую острова

И белый парус только для твоих.

Я тебе во сне кричала, громче не могла,

Что бы все начать сначала и сойти с ума.

Я тебе во сне кричала, пусть мы далеки,

Но любовь твоя молчала сердцу вопреки.

Но любовь твоя молчала сердцу вопреки.

Eenzame sneeuwcirkels onder de hemel,

Tranen van de nachtsluier van de daken.

Met jou vloog ik naar de sterren in een droom,

En ik wilde het in het echt zien.

Mijn liefde leeft nog

Een gelukkig moment klinkt.

Ik teken eilanden op glas

En het witte zeil is alleen voor jou.

Ik schreeuwde harder in mijn slaap, ik kon niet,

Om helemaal opnieuw te beginnen en gek te worden.

Ik schreeuwde naar je in een droom, laten we ver weg zijn,

Maar je liefde zweeg ondanks je hart.

Maar je liefde zweeg ondanks je hart.

Eenzame sneeuwcirkels onder de hemel,

ijzige wolken verbergen.

Je verloor mijn spoor zo vaak in de menigte,

Dat ik soms eeuwenlang afscheid nam.

Ziel zingt vergeten woorden

Over wat leeg is op aarde zonder hen.

Ik teken eilanden op glas

En het witte zeil is alleen voor jou.

Ik schreeuwde naar je in mijn slaap, ik kon niet harder,

Om helemaal opnieuw te beginnen en gek te worden.

Ik schreeuwde naar je in een droom, laten we ver weg zijn,

Maar je liefde zweeg ondanks je hart.

Maar je liefde zweeg ondanks je hart.