The Tide - Maïa Vidal

Everything I ever knew

You took from me and I thank you

Cause I didn’t know that everything would change

You didn’t let me choose

Just took both shoulders and shook me loose

And it looks like I won’t ever be the same

I could never hope to deny

I could never hope to deny

I could tell there’s nothing to fight

You’re the moon that’s pulling the tide

When I look into your eyes

I’m afraid that I’ll go blind

Cause I know you shouldn’t stare into the sun

You freed me from the spell

Whispered words that I knew well

Cause it seems you know me more than anyone

I could never hope to deny

I could never hope to deny

I can tell there’s nothing to fight

You’re the moon that’s pulling the tide

I could never hope to deny

I could never hope to deny

I can tell there’s nothing to fight

You’re the moon that’s pulling the tide

Alles wat ik ooit heb geweten

Je nam van mij en ik dank je

Omdat ik niet wist dat alles zou veranderen

Je liet me niet kiezen

Pakte gewoon beide schouders en schudde me los

En het lijkt erop dat ik nooit meer dezelfde zal zijn

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kon zien dat er niets is om tegen te vechten

Jij bent de maan die het tij trekt

Als ik in je ogen kijk

Ik ben bang dat ik blind word

Omdat ik weet dat je niet in de zon moet staren

Je hebt me van de betovering bevrijd

Fluisterde woorden die ik goed kende

Omdat het lijkt alsof je me meer kent dan wie dan ook

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kan zien dat er niets is om tegen te vechten

Jij bent de maan die het tij trekt

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kon nooit hopen te ontkennen

Ik kan zien dat er niets is om tegen te vechten

Jij bent de maan die het tij trekt