Yellow Metal - Magpie

Come gather round me friends and listen to my song

I’ll tell you of a venture that went so very wrong

In a land full of strange beauty that I did not know well

The horrors that I saw there no human tongue can tell

Oh, I was young and foolish, this world I did not know

Ambition and adventure did beckon me to go

I left my home and went with men I thought were brave and bold

To a land where they said that all the rivers ran with gold

So we traveled up that river our fortunes for to find

To a land so pure and wild, never farmed nor mined

And many days we labored with our shovels and our pans

Until that precious yellow metal filled up all our hands

It was then we saw the Indians come paddling down the stream

They saw what we were doing and they all began to scream

In a strange and foreign tongue we couldn’t understand

But it was clear they wanted us to be gone from their land

And so we fell upon them with our shovels, picks, and knives

The river it ran red with blood as we took their lives

Then we went into their village with our knives and guns

And there we murdered many mothers, daughters, and sons

As if it wasn’t bad enough, these things we did before

The sicknesses we brought to them killed many hundreds more

And when it was all over and we counted up the dead

They numbered over two thousand, and in shame I hung my head

Now every day I fall down to my knees and hide my face

My salty tears fall mingling with the blood that’s in this place

The shimmer of the gold blinded my heart, I could not see

To kill these gentle people it killed the soul in me

Now, the story that I’ve told to you is true and this I know

And you might think it happened a long, long time ago

Today it’s hard to fathom such cold barbarity

But I tell you, friends, it happened in nineteen ninety-three

Kom, verzamel vrienden om me heen en luister naar mijn lied

Ik zal je vertellen over een onderneming die zo erg fout ging

In een land vol vreemde schoonheid die ik niet goed kende

De verschrikkingen die ik daar zag, kan geen menselijke tong vertellen

Oh, ik was jong en dwaas, deze wereld kende ik niet

Ambitie en avontuur wenkte me om te gaan

Ik verliet mijn huis en ging met mannen waarvan ik dacht dat ze dapper en brutaal waren

Naar een land waar ze zeiden dat alle rivieren met goud liepen

Dus reisden we die rivier op om ons fortuin te vinden

Naar een land dat zo puur en wild is, nooit bewerkt of ontgonnen

En vele dagen zwoegden we met onze schoppen en onze pannen

Tot dat kostbare gele metaal al onze handen vulde

Op dat moment zagen we de Indianen de stroom af peddelen

Ze zagen wat we aan het doen waren en ze begonnen allemaal te schreeuwen

In een vreemde en vreemde taal die we niet konden verstaan

Maar het was duidelijk dat ze wilden dat we uit hun land zouden verdwijnen

En dus vielen we ze aan met onze schoppen, houwelen en messen

De rivier stroomde rood van het bloed toen we hen van het leven beroofden

Toen gingen we hun dorp binnen met onze messen en geweren

En daar hebben we veel moeders, dochters en zonen vermoord

Alsof het nog niet erg genoeg was, deze dingen die we eerder deden

De ziekten die we naar hen brachten, hebben vele honderden meer gedood

En toen het allemaal voorbij was en we de doden telden

Het waren er meer dan tweeduizend, en beschaamd liet ik mijn hoofd hangen

Nu val ik elke dag op mijn knieën en verberg mijn gezicht

Mijn zoute tranen vallen vermengd met het bloed dat op deze plek is

De glinstering van het goud verblindde mijn hart, ik kon het niet zien

Om deze vriendelijke mensen te doden, doodde het de ziel in mij

Nu, het verhaal dat ik je heb verteld is waar en dit weet ik

En je zou kunnen denken dat het heel, heel lang geleden is gebeurd

Tegenwoordig is het moeilijk om zulke koude barbaarsheid te doorgronden

Maar ik zeg jullie, vrienden, het gebeurde in negentiendrieënnegentig