Arrow - Maeva

I saw you shining in the summer sky

And began to want to know why

Further into the screen

It can be seen

We were short and sweet glimmering seeds

Of something so grand

And after all these years

Of being grounded

I can’t even see the floor,

I’m holding on to nothing

You might as well be the bow

I’m hanging on a thread

Of impulse and I know

I’m gonna have to let go

Of who I’ve been

How does it feel

To be pulled like an arrow,

Back like an arrow?

Oh, oh, oh, oh

To watch it unfold, watch it unfold up up up up, high

Flight is not a time to decide

The choice was made long before memory existed

Like an accident,

The way I was bent

The way I was bent

I blame it on my distraction

I never know where where I’m going

I only know the depth

Of rising and falling

A whimsical kind of tension

Swelling the water

Rising and falling

And as listened to your story go by

It’s not your time to die

You had let it go, now it was yours

And so was I

Looking at the starry sky

How does it feel

To be pulled like an arrow,

Back like an arrow?

Oh, oh, oh, oh

To watch it unfold, watch it unfold up up up up, high

Wondering what we really know,

To watch it unfold

Gives me vertigo

Oh I’m gonna have to let go,

Of who I’ve been.

Ik zag je stralen in de zomerhemel

En begon te willen weten waarom

Verder in het scherm

Het kan gezien worden

We waren korte en zoete glimmende zaden

Van zoiets groots

En na al die jaren

Van geaard zijn

Ik kan de vloer niet eens zien,

Ik hou me aan niets vast

Je kunt net zo goed de boog zijn

Ik hang aan een draadje

Impulsief en ik weet het

Ik zal moeten loslaten

Van wie ik ben geweest

Hoe voelt het

Om getrokken te worden als een pijl,

Terug als een pijl?

Oh Oh oh oh

Om te zien hoe het zich ontvouwt, kijk hoe het zich ontvouwt omhoog omhoog omhoog omhoog omhoog, hoog

Vlucht is geen tijd om te beslissen

De keuze werd gemaakt lang voordat de herinnering bestond

Zoals een ongeluk,

De manier waarop ik gebogen was

De manier waarop ik gebogen was

Ik wijt het aan mijn afleiding

Ik weet nooit waar ik heen ga

Ik weet alleen de diepte

Van stijgen en dalen

Een grillig soort spanning

Zwelling van het water

Stijgen en dalen

En terwijl ik naar je verhaal luisterde, ging het voorbij

Het is niet jouw tijd om te sterven

Je had het laten gaan, nu was het van jou

En ik ook

Kijkend naar de sterrenhemel

Hoe voelt het

Om getrokken te worden als een pijl,

Terug als een pijl?

Oh Oh oh oh

Om te zien hoe het zich ontvouwt, kijk hoe het zich ontvouwt omhoog omhoog omhoog omhoog omhoog, hoog

Benieuwd wat we echt weten,

Om het te zien ontvouwen

Geeft me hoogtevrees

Oh, ik zal moeten loslaten,

Van wie ik ben geweest.