The Summoning -

Necrotizing flesh becomes me

Syringe now dripping with bile

Even though I just arrived

I feel I’ve been here a while

Padded walls, padded ceilings

Arms and legs bound to each other

Plastic bit, and medicated nightmares

Place the bag upon my head to smother

The very life from my lungs

The faces all around,

they speak in tongues

«what the fuck is going on?

Why am i here?

Is this even real?»

Now I wait

Inside my coffin of anxiety

«I need to get out of this place

My kin must be waiting

To see my face

I can hear their voices

Calling my name»

Iridescent glow

The monitors show

Vitals

Reaching euphoria

As they tie him down

Inserting tubes into his spine

He rambles about his family

Descent

They gather around and

anxiously await the summoning

Their new lord and savior

Will devour his flesh

Each moment has led them to this

Black garb adorns their bodies

He gargles and spews as the chemicals

Work their magic

He awakes enough to see their faces

Wide eyed filled with horror

He comes to this revelation

His mind can not console

I never left

Necrotiserend vlees past bij mij

Spuit druipt nu van de gal

Ook al ben ik net aangekomen

Ik heb het gevoel dat ik hier al een tijdje ben

Gestoffeerde muren, gecapitonneerde plafonds

Armen en benen aan elkaar gebonden

Plastic bit en nachtmerries met medicijnen

Plaats de zak op mijn hoofd om te smoren

Het leven vanuit mijn longen

De gezichten rondom,

ze spreken in tongen

«wat is er verdomme aan de hand?

Waarom ben ik hier?

Is dit wel echt?»

Nu wacht ik

In mijn doodskist van angst

'Ik moet hier weg

Mijn verwanten moeten wachten

Om mijn gezicht te zien

Ik kan hun stemmen horen

Mijn naam roepen»

Iriserende gloed

De monitoren tonen

Vitaliteit

Euforie bereiken

Terwijl ze hem vastbinden

Buisjes in zijn ruggengraat steken

Hij zwerft over zijn familie

Herkomst

Ze verzamelen zich rond en

wacht met spanning op de oproeping

Hun nieuwe heer en redder

Zal zijn vlees verslinden

Elk moment heeft hen hiertoe geleid

Zwart gewaad siert hun lichaam

Hij gorgelt en spuwt als de chemicaliën

Werk hun magie uit

Hij wordt wakker genoeg om hun gezichten te zien

Grote ogen gevuld met afschuw

Hij komt tot deze openbaring

Zijn geest kan niet troosten

Ik ben nooit weggegaan